Header Ads

Header ADS

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΑΚΟΣ:Μια ''άγνωστη'' Βυζαντινή θέση: ΤΟ ΛΥΚΟΒΟΥΝΟ – Δαφνίου του Δήμου Ευρώτα Λακωνίας.

Γράφει ο Ηλίας Παναγιωτακάκος

Μια ''άγνωστη'' Βυζαντινή θέση: ΤΟ ΛΥΚΟΒΟΥΝΟ – Δαφνίου του Δήμου Ευρώτα Λακωνίας.

ΚΑΙ ΟΙ ΔΑΦΝΙΩΤΕΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821 & ΣΤΗΝ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΜΟΝΑΣΤΗΡΟΥ ΤΟ 1825!!!
Αναδημοσιεύω περσινή μου ανάρτηση (17/5/2020) μήπως υπάρξει θεσμική πρωτοβουλία για την ανάδειξη του χώρου.
Επίσης αποδεικνύεται η μεγαλύτερη έκταση του ΠΥΡΙ είναι μέρος της Τ.Κ Δαφνίου....ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΔΕΝ ΕΚΧΩΡΟΥΝΤΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ. Και μία πρόταση μιας και δημιουργήθηκε η περίφημη ΑΜΚΕ ΜΚΟ Σπάρτης - Ευρώτα γιατί ο Δήμος Ευρώτα δεν διεκδικεί ΣΥΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ του Αεροδρομίου στο Πυρί;;;
****************
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΒΟΥΝΟΥ
--------
Κοντά στο Δαφνί σε απόσταση περίπου 5χμ βρίσκεται μια Οροσειρά που ονομάζεται Λυκοβουνό. Κορυφή της είναι ο Κουρκουτάς που φτάνει τα 617 μ. Το όνομά της προέρχεται από κάποια Βυζαντινή Καστροπολιτεία που άκμασε εκεί κατά τον 13ο με 14ο αιώνα. Στο Λυκοβουνό ήταν κτισμένο το ξακουστό Μοναστήρι του Άγιου-Γεώργιου. Το Μοναστήρι αναφέρεται σε Χρυσόβουλο Διάταγμα του έτους 1292 από το Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο , ο οποίος το αναγνωρίζει ως πλούσιο και φημισμένο. Στο Μοναστήρι ακόμα διασώζονται τα σπάνια ψηφιδωτά του και οι Τοιχογραφίες του, καταστράφηκε το 1700 από τους Τούρκους.
Θρύλοι και Παραδόσεις
Στα χαλάσματα του ξακουσμένου Μοναστηριού καθώς αναφέρει η παράδοση, είναι θαμμένοι οι θησαυροί του, οι πολλές καμπάνες του (από τις οποίες η μία είναι ολόχρυση) και αμέτρητα Κωνσταντινάτα , χρυσά νομίσματα από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Από όλη , λοιπόν, αυτήν την φήμη και το πλούτο που είχε το Μοναστήρι προήλθε η φράση :
"Αι-Γιώργης στο Λυκοβουνό και Αγια-Σοφιά στην Πόλη".
Το Λυκοβουνό στο Νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος
Το Λυκοβουνό συνέχισε την ακμή του και στην Μεταβυζαντινή Περίοδο. Αποτέλεσε την έδρα του Δήμου Κυδωνίας που περιείχε τα χωριά: Δαφνί, Κυδωνία , Καράσπαη , Λυκοβουνό, Πυρί.
Η παράδοση λέει ότι στο Λυκοβουνό κατοικούσαν 1000 οικογένειες. Επί Βασιλείας Όθωνος το Λυκοβουνό παραχωρήθηκε στον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και ύστερα στην Οικογένεια Μαυρομιχάλη και αποτέλεσε την Έδρα της.
Όπως ήταν φυσικό , οι Μαυρομιχαλέοι δεν ήταν διατεθειμένοι να μοιραστούν την γη τους με τους Λυκοβουνιώτες και γι'αυτό τους κυνήγησαν. Οι περισσότεροι κατέφυγαν στο Δαφνί και άλλοι πήγαν σε χωριά , όπως : το Ξηροκάμπι, το Καράσπαη, η Πετρίνα , οι Κροκεές , την Κυδωνιά κ.λ.π.
Ο Δημήτρης Κουτράκος προσπάθησε να αποτρέψει αυτήν την κατάσταση όμως αυτό το πλήρωσε με την ζωή του. Η τοποθεσία που δολοφονήθηκε είναι γνωστή ως "Του Κουτράκου τ'αλώνι".
Το Λυκοβουνό χωρίζεται σε δύο Οικισμούς, την Βυζαντινή Καστροπολιτεία του Λυκοβουνού και τον Οικισμό του Αι-Γιάννη. Ο Οικισμός του Αι-Γιάννη υπήρχε και κατά τους Βυζαντινούς χρόνους. Εκεί βρίσκεται η Εκκλησία του Αι-Γιάννη του Ριγανά που εορτάζεται στις 24 Ιουνίου.
Σήμα κατατεθέν είναι η Γραφική Βρύση που χρησιμοποιούσαν οι Λυκοβουνιώτες. Ακόμα, σε αυτόν τον οικισμό υπάρχουν και τα συντρίμμια του Τζαμιού που είχε κτιστεί επί Τουρκοκρατίας. Το Λυκοβουνό είχε χτιστεί στη Βυζαντινή περίοδο αφού τα κτίσματα του μαρτυρούν ότι πρόκειται για οικισμό που άκμασε κατά τον 13ο και 14ο αιώνα.Βρίσκεται κοντά στο Δαφνί σε υψόμετρο γύρω στα 600-700 μ
ΚΑΣΤΡΟ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ (ΠΥΡΙ)
Αρχοντικό των Μαυρομιχαλαίων με πυργόσχημα χαρακτηριστικά κοντά στο Λυκοβουνό.
Ιστορία
Το Λυκοβουνό ήταν μεσαιωνική καστροπολιτεία περί τα 5 χλμ βορειοανατολικά από το χωριό Δαφνί Λακωνίας, η οποία διατηρήθηκε κατά την Τουρκοκρατία. Επί βασιλείας Όθωνος, η περιοχή παραχωρήθηκε στον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Η οικογένεια Μαυρομιχάλη για να μη μοιράζεται τη γη, ανάγκασε τους ντόπιους να φύγουν και έτσι το Λυκοβουνό ερήμωσε ενώ οι κάτοικοί του μετοίκησαν στο Δαφνί, στο Πυρί και σε άλλα χωριά τριγύρω.
Ο συγκεκριμένος πύργος δεν είναι μέσα στον παλιό οικισμό του Λυκοβουνού αλλά σε λόφο εκτός του οικισμού, σε κάποια απόσταση, και γι’ αυτό παρουσιάζεται ξεχωριστά.
Ο χρόνος κατασκευής δεν είναι ακριβώς γνωστός.
Πηγές:
2. ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ








Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.