Όταν η Πλατιά Άμμος κοίταξε το μέλλον
Η φωτογραφία της ημέρας:
Υπάρχουν κάποιες φωτογραφίες που μοιάζουν με ρωγμές στον χρόνο. Μπορείς σχεδόν να νιώσεις τον ζεστό αέρα, να ακούσεις τον παφλασμό των κυμάτων και να μυρίσεις το θυμίαμα να μπερδεύεται με την αρμύρα του πελάγους. Μια τέτοια ιερή στιγμή αποτυπώνεται εδώ, στο βορειοδυτικό άκρο των Κυθήρων, στην Πλατιά Άμμο, τη δεκαετία του 1960.
Οι κάτοικοι του νησιού στέκονται με περίσσιο σεβασμό κάτω από τον δυνατό ήλιο. Άνθρωποι του μόχθου, κρατούν τα ψάθινα καπέλα τους στα χέρια. Δίπλα τους γυναίκες με μαντήλια και μικρά παιδιά με αθώα, γεμάτα περιέργεια βλέμματα, όλοι συγκεντρωμένοι γύρω από ένα λιτό τραπέζι, στρωμένο με ένα απλό καρό τραπεζομάντιλο. Ο ιερέας διαβάζει την ευχή. Είναι ο αγιασμός για την έναρξη των λιμενικών έργων. Μια στιγμή τεράστιας ελπίδας. Μια υπόσχεση πως ο τόπος τους, αυτό το άγριο αλλά πανέμορφο κομμάτι γης, θα συνδεθεί, θα ανασάνει, θα προκόψει.
Όμως, το βλέμμα μαγνητίζεται στα δεξιά του ιερέα, σε μια μορφή που στέκεται με σιωπηλή ευλάβεια και προσμονή. Είναι ο ψηλός άνδρας με τα γυαλιά και το γαλάζιο πουκάμισο, ο Γεώργιος Κόκσμα (Jurjen Marinus Koksma). Ένας Ολλανδός πολιτικός μηχανικός, ένας "ξένος" που η μοίρα, το όραμα και η απύθμενη αγάπη του για τον άνθρωπο, τον έκαναν Κυθήριο στην ψυχή. Δεν βρισκόταν εκεί απλώς για να σχεδιάσει ένα λιμάνι. Ήταν ο άνθρωπος που ταυτίστηκε με την αναγέννηση του νησιού, αφήνοντας πίσω την άνεση της πατρίδας του για να προσφέρει ένα τεράστιο ανθρωπιστικό και αναπτυξιακό έργο.
Κοιτάζοντας αυτή τη σκηνή, νιώθει κανείς μια βαθιά νοσταλγία για μια εποχή όπου η προσπάθεια ήταν συλλογική και η πίστη στο μέλλον ακλόνητη. Ο αγιασμός εκείνος δεν ευλόγησε μόνο τα θεμέλια ενός λιμανιού, αλλά και τα θεμέλια της ελπίδας και της αλληλεγγύης. Στην Πλατιά Άμμο εκείνη τη μέρα, δεν άνοιξε μόνο ο δρόμος για τα καΐκια και τα πλοία, αλλά γράφτηκε ένα ανεξίτηλο κεφάλαιο στην ιστορία των Κυθήρων, υπενθυμίζοντας πως οι άνθρωποι που χτίζουν με αγάπη, μένουν για πάντα ζωντανοί στη μνήμη του τόπου.
__________________________
ADELIN FM
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ
____________________________
Photo of the day: When Platia Ammos looked to the future
There are some photographs that feel like cracks in time. You can almost feel the warm breeze, hear the splashing of the waves, and smell the incense mingling with the sea's saltiness. One such sacred moment is captured here, at the northwestern tip of Kythira, in Platia Ammos, during the 1960s.
The island's residents stand with profound respect beneath the strong sun. People of toil, holding their straw hats in their hands. Beside them are women in headscarves and small children with innocent, curious gazes, all gathered around a modest table covered with a simple checkered tablecloth. The priest reads the blessing. It is the sanctification ceremony for the commencement of the port works. A moment of immense hope. A promise that their homeland, this wild yet beautiful piece of land, would be connected, would breathe, would prosper.
However, the eye is drawn to the right of the priest, to a figure standing with silent reverence and anticipation. It is the tall man with glasses and a light blue shirt, Georgios Koksma (Jurjen Marinus Koksma). A Dutch civil engineer, a "foreigner" whom fate, vision, and a bottomless love for humanity made a Kythirian in his soul. He wasn't there simply to design a port. He was the man who became synonymous with the rebirth of the island, leaving behind the comforts of his homeland to offer an enormous humanitarian and developmental contribution.
Looking at this scene, one feels a deep nostalgia for an era when effort was collective and faith in the future was unshakable. That blessing did not only consecrate the foundations of a port, but also the foundations of hope and solidarity. In Platia Ammos that day, not only was the way opened for the caïques and ships, but an indelible chapter was written in the history of Kythira, reminding us that people who build with love remain forever alive in the memory of the land.
ADELIN FM KYTHIRA RADIO ____________________________

Δεν υπάρχουν σχόλια