Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι χειρουργική κλίνη κ. Στρατηγέ!

Όταν ο Γιώργος Κομηνός (Ζορμπάς) νοσηλευόταν στη ΜΕΘ του Λαϊκού Νοσοκομείου πριν λίγα χρόνια, σε μία από τις εκεί επισκέψεις μου μαζί με τον αείμνηστο Χειρουργό Κώστα Μαριάτο, συνέβη το εξής περιστατικό: Οι ελπίδες να επιζήσει ο Ζορμπάς ήταν ελάχιστες. Εισερχόμενοι λοιπόν στη ΜΕΘ, εγώ και ο Μαριάτος, έγινε ο εξής διάλογος μεταξύ Μαριάτου και της ιατρού εντατικολόγου της ΜΕΘ, η οποία δεν είχε ούτε τα μισά του χρόνια: 

- Μαριάτος: «πως τα βλέπετε συνάδελφε (για το Ζορμπά)»;

- Εντατικολόγος:  «Κοιτάξτε κ. Μαριάτο, εσείς είστε χειρουργός, ξέρετε ότι εάν π.χ. το άκρο πάθει γάγγραινα θα το κόψετε. Εμείς εδώ έχουμε άλλο Θεό. Έχουμε δει ανθρώπους να μπαίνουν στη ΜΕΘ σχεδόν προληπτικά και να πεθαίνουν μέσα σε λίγα λεπτά και ανθρώπους να μπαίνουν κομμάτια και τώρα να παίζουν ποδόσφαιρο. Υπομονή θέλει». 

Γιατί τα λέω όλα αυτά; 

Ο κ. Παναγιώτης Στρατηγός χρειάστηκε 4 μέρες για να απαντήσει στην πρόσφατη επιστολή μου, με ένα μακροσκελές βερμπαλιστικό κείμενο, γεμάτο εμπάθεια, την οποία προφανώς έκρυβε για καιρό μέσα του αναζητώντας τον κατάλληλο χρόνο/αφορμή για να την εξωτερικεύσει. Εμπάθεια η οποία αμέσως κινητοποίησε τα αντανακλαστικά και ορισμένων (ελαχίστων φυσικά), που βυθισμένοι μέσα στη δική τους εμπάθεια και ανυπαρξία, θεωρούν εαυτούς εξ ουρανού σωτήρες του τόπου, αρνούμενοι να αποδεχθούν την για αυτούς πολύ σκληρή πολιτική πραγματικότητα. Αλλά για αυτούς, θα μιλήσω άλλη φορά, διότι ελάχιστα με απασχολούν. 

Ο κ. Στρατηγός βέβαια δε μας λέει γιατί η απάντησή του είναι προσωπική, ενώ η δική μου αλληλογραφία ήταν με τον ΣΚΕΜ και όχι τον ίδιο ως πρόσωπο. Μήπως το ΔΣ του ΣΚΕΜ δε συμφωνεί με τον Πρόεδρό του και τον τρόπο που επέλεξε να δημοσιολογεί; Τέλος πάντων, όλοι καταλαβαίνουμε… 

Ο κ. Στρατηγός είναι χειρουργός. Ένας χειρουργός αντιμετωπίζει τα πράγματα με βάση πολύ συγκεκριμένα πρωτόκολλα που δεν αφήνουν περιθώρια πολλών ελιγμών: όταν το πόδι πάθει γάγγραινα, το κόβουμε (εξ΄ ου και η ανωτέρω αναφορά). 

Η Αυτοδιοίκηση, όμως, και η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων, δεν είναι χειρουργική κλίνη κύριε Στρατηγέ! Είναι ένα πεδίο άσκησης πολύ δύσκολο, που τα «πρωτόκολλα» που διαθέτει σπανίως μπορούν εν τοις πράγμασι να εφαρμοστούν, που για κάθε λύση που προκρίνεται θα βρεθεί ο κρατικός υπάλληλος που θα «φτιάξει» το πρόβλημα, που το αυτονόητο δεν είναι ποτέ δεδομένο, που οι αιρετοί της είναι οι επίσημοι αυτοφωράκηδες του κράτους εδώ και δεκαετίες, που οι λέξεις «τώρα» και «όλα γίνονται» δεν έχουν καμία εφαρμογή, παρά μόνο στο μυαλό των λαϊκιστών και των μηδενιστών. 

Δυστυχώς, ο κ. Στρατηγός δεν έχει καμία γνώση για τον τρόπο λειτουργίας ενός Δήμου και κυρίως για τους χρόνους που απαιτούνται μέχρι ένα σχεδιαζόμενο έργο να πάρει σάρκα και οστά. Και ενώ αναφέρει (πιεζόμενος βέβαια) για το έργο της αποχέτευσης, αποκρύπτει ότι αυτό το έργο δεν προέκυψε από τύχη, ούτε ξυπνήσαμε ένα πρωί και τραβήξαμε δυο γραμμές σε ένα τοπογραφικό διάγραμμα. Όσο εκείνος μας θεωρούσε απόντες, εμείς ωριμάζαμε όλα αυτά που σήμερα είτε έχουν γίνει πράξη, είτε είναι έτοιμα να υλοποιηθούν. Θυμίζω στον κ. Στρατηγό ότι στην προεκλογική περίοδο του 2014 και του 2019 στις συναντήσεις μας στο Μυλοπόταμο (που εξ όσων θυμάμαι δεν ήταν παρών), το ΠΡΩΤΟ αίτημα των κατοίκων ήταν το αποχετευτικό. Τίποτε άλλο. Τα υπόλοιπα έπονταν. Όλοι με μια φωνή ζητούσαν να λυθεί οριστικά το πρόβλημα διάθεσης των λυμάτων στην περιοχή. Για να φτάσουμε στο σημείο λοιπόν σήμερα να έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί οι εργασίες αυτού του σπουδαίου έργου, ήμασταν παρόντες σε όλη τη μακρόχρονη διαδικασία εκπόνησης των μελετών και λήψης των αδειοδοτήσεων που ούτε εύκολη ήταν ούτε απλή. Για να μπορεί σήμερα ο κ. Στρατηγός να επαίρεται (και δικαίως) ότι το χωριό του θα αποκτήσει επιτέλους αποχέτευση, κάποιοι άνθρωποι ξενύχτησαν και εργάστηκαν εντατικά και μεθοδικά, μέσα στις 2 προηγούμενες θητείες, στις θητείες της πτώχευσης του Κράτους (2014-19) και της πανδημίας (2019-2023), ζητήματα για τα οποία κανείς δε μιλάει. Διότι είναι ωραίο και πιασάρικο να λέει κανείς «12 χρόνια Δήμαρχος ο Χαρχαλάκης», αλλά αυτό είναι η μισή αλήθεια. 12 χρόνια, εκ των οποίων η 1η θητεία με πτωχευμένο κράτος και capital controls και αδιάγνωστα νερά για όλους μας, η 2η με μια πανδημία που οδήγησε σε πρωτόγνωρες καταστάσεις το σύνολο του δημόσιου τομέα. Και παρά αυτές τις πρωτοφανείς καταστάσεις, η Δημοτική μας Αρχή όχι μόνο έμεινε όρθια, όχι μόνο κρατήσαμε το Δήμο ανοικτό με το λιγότερο μόνιμο προσωπικό στην ιστορία του, αλλά καταφέραμε να αντλήσουμε πολύ μεγάλες χρηματοδοτήσεις για έργα αναντίρρητης σπουδαιότητας, ειδικά για έναν τόπο που εφόσον ζει από τον τουρισμό οφείλει να έχει τις απαραίτητες υποδομές. Αυτή είναι η απόλυτη αλήθεια κ. Στρατηγέ και όχι η δική σας. 

Η 1η απάντησή μου προς τον ΣΚΕΜ ισχύει απολύτως, διότι αναφέρει πολύ συγκεκριμένα πράγματα σε αντίθεση με τους εμπαθείς βερμπαλισμούς του κ. Στρατηγού. Θα έπρεπε, ωστόσο, να γνωρίζει ο κ. Στρατηγός ότι αν δεν είχαμε εκτελέσει σειρά έργων ύδρευσης, ο Μυλοπόταμος και η ευρύτερη περιοχή θα είχαν τεράστιο πρόβλημα υδροδότησης εδώ και χρόνια. Μόνο από τα έργα της τηλεμετρίας και των ψηφιακών υδρομέτρων, οι απώλειες περιορίστηκαν σε ποσοστό άνω του 65%! 

Ευτυχώς στην ολιγάνθρωπη Κοινότητα Μυλοποτάμου υπάρχουν περισσότεροι σκεπτόμενοι κάτοικοι από όσους ο κ. Στρατηγός επιχειρεί να παραπλανήσει και συνεπώς δεν υπάρχει κανένας λόγος να επανέλθω στα θέματα αυτά όσο και αν προκληθώ, ούτε να προσπαθήσω να πείσω τον ίδιο και τους ελάχιστους θερμούς υποστηρικτές του. Όποιος θέλει διάλογο με επιχειρήματα μπορεί να έρθει στο γραφείο μου. 

Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι οι λαϊκιστές και οι μηδενιστές έχουν πολύ συγκεκριμένη «τύχη» στα κοινά, ειδικά μετά τα πειράματα της περιόδου 2015-9. 

Εξάλλου στο δημόσιο βίο έχει μεν σημασία τι λέει κανείς, αλλά ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει ποιος είναι εκείνος που το λέει. Και επειδή τις αυτοδιοικητικές μου εξετάσεις τις έχω δώσει - και τις δίνω καθημερινά - επί σειρά ετών λαμβάνοντας σε 3 συνεχείς εκλογές την τιμητική εμπιστοσύνη των πολιτών, θυμίζω εν προκειμένω στον κ. Στρατηγό τον Ευαγγελικό Λόγο: καὶ γὰρ ἡ λαλιά σου δῆλόν σε ποιεῖ…