"Στα Κύθηρα του 2026 το νερό έρχεται πιο σπάνια από τους τουρίστες.»
ΒΗΜΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ;
"Στα Κύθηρα του 2026 το νερό έρχεται πιο σπάνια από τους τουρίστες.»
Πώς γίνεται, εν έτει 2026, κάτοικοι των Κυθήρων να στερούνται επανειλημμένα ένα στοιχειώδες αγαθό όπως το νερό και κανείς να μη δίνει πειστικές απαντήσεις;
Τα Αρωνιάδικα και άλλοι οικισμοί του νησιού βιώνουν ξανά την ίδια κατάσταση. Μια κατάσταση που πλέον δεν μοιάζει με ατυχές περιστατικό, αλλά με χρόνιο σύμπτωμα μιας διοίκησης που αδυνατεί να δώσει λύσεις.
Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν:
• Ποια είναι η πραγματική κατάσταση του δικτύου ύδρευσης;
• Ποιες παρεμβάσεις έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια;
• Ποιο είναι το σχέδιο για την αποκατάσταση και τον εκσυγχρονισμό του δικτύου;
• Και γιατί το ίδιο πρόβλημα επανέρχεται ξανά και ξανά;
Όταν ένα βασικό αγαθό μετατρέπεται σε διαρκή πηγή ταλαιπωρίας, δεν γεννιέται μόνο αγανάκτηση. Γεννιούνται και ερωτήματα. Και όταν τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, η καχυποψία, οι ψίθυροι και τα σχόλια γίνονται αναπόφευκτα.
Το πιο παράδοξο είναι ότι η ίδια η δημοτική αρχή αδικεί τον εαυτό της. Διότι η διαφάνεια, η αποτελεσματικότητα και τα μετρήσιμα αποτελέσματα είναι ο καλύτερος τρόπος να διαλύονται οι αμφιβολίες. Όταν όμως οι πολίτες μένουν χωρίς νερό και χωρίς επαρκείς εξηγήσεις, οι αμφιβολίες διογκώνονται.
Εξίσου εύλογο είναι το ερώτημα προς την Περιφέρεια και την κεντρική διοίκηση:
Πόσο ακόμη θα παρακολουθούν αυτή την κατάσταση χωρίς ουσιαστική παρέμβαση;
Τα Κύθηρα δεν είναι ένας ξεχασμένος τόπος στην άκρη του χάρτη. Είναι ένας ιστορικός τόπος με μόνιμους κατοίκους, επαγγελματίες, οικογένειες και επισκέπτες που δικαιούνται τα αυτονόητα.
Το νερό δεν είναι πολυτέλεια. Δεν είναι προνόμιο. Είναι θεμελιώδες δικαίωμα.
Και όταν ολόκληροι οικισμοί μένουν ξανά και ξανά χωρίς αυτό, κάποια στιγμή παύουμε να μιλάμε για ατυχία. Μιλάμε για ευθύνη.
Οι Κυθήριοι δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν το αυτονόητο: να ανοίγουν τη βρύση τους και να τρέχει νερό
Δεν υπάρχουν σχόλια