Πρωτομαγιά: Από το αίμα του Σικάγο στο μαγιάτικο στεφάνι μιας εξουθενωμένης γενιάς που παλεύει να «ανθίσει»

Πρωτομαγιά. Μια ημερομηνία σύμβολο, χαραγμένη στην κοινωνική ιστορία. Η ημέρα που υπενθυμίζει τους αγώνες και το αίμα που χύθηκε για την κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων. 140 χρόνια μετά, τα ζητήματα γύρω από την καθημερινότητα εκατομμυρίων εργαζομένων παραπένουν ανοιχτά με τα στατιστικά να αποτυπώνουν μια απογοητευτική εικόνα για την Ελλάδα.

Ήταν Σάββατο του 1886, η τελευταία εργάσιμη της εβδομάδας. Εκείνο το πρωινό, ήταν και η καταληκτική ημερομηνία που είχαν δώσει τα σωματεία στους εργοδότες ζητώντας να γίνει δεκτό το αίτημά τους για 8ωρη εργασία. Ζητούσαν αξιοπρέπεια και χρόνο για ζωή, αφού η εργασία ξεπερνούσε συνήθως τις 12 ώρες. Με σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνος», χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους του Σικάγο διεκδικώντας να μπει τέλος στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Αίμα, συγκρούσεις και κλιμάκωση

Εκείνο το πρωί ξεκίνησε ένα μαζικό κίνημα απεργιών και διαδηλώσεων. Λίγες ημέρες μετά, οι αιματηρές συγκρούσεις στην πλατεία του Χέιμαρκετ κατέστησαν την ημέρα της έναρξης των κοινητοποίησεων σε παγκόσμιο ορόσημο. «Όχι πια να μοχθούμε ίσα για να ζούμε» φώναζαν οι εργαζόμενοι κατακλύζοντας τους δρόμους της πόλης, με τις αστυνομικές δυνάμεις να επιχειρούν να διαλύσουν το πλήθος. Ακολούθησαν συμπλοκές, πυροβολισμοί και μάχες σώμα με σώμα με τους αστυνομικούς. Ο τραγικός απολογισμός ήταν δεκάδες νεκροί και τραυματίες. Συλλήψεις, διώξεις, εκτελέσεις ηγετικών στελεχών του κινήματος και μια πολύκροτη δίκη που ουσιαστικά παρουσίασε τις κινητοποιήσεις ως «συνωμοσία» κατά του κράτους.