Στο κατώφλι του πατρικού μας: Μια Πρωτομαγιά άλλης εποχής

 

Η φωτογραφία της ημέρας:

Είναι Πρωτομαγιά του 1965 και ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει έξω από το πατρικό μας σπίτι στα Αλοϊζιάνικα. 

Στο κέντρο της φωτογραφίας, η μητέρα μας. Στέκεται επιβλητική, σχεδόν αρχοντική μέσα στην απλότητά της, ενσαρκώνοντας την απαράμιλλη κομψότητα εκείνης της εποχής. Το βλέμμα της είναι καθαρό, γεμάτο ελπίδα, και το χέρι της ακουμπά προστατευτικά στον ώμο του αδελφού μου — μια κίνηση που μοιάζει να λέει «εδώ είμαστε, είμαστε μαζί».

Πάνω από τη λιτή ξύλινη πόρτα, το στεφάνι μας. Πλεγμένο με αγριολούλουδα, μαργαρίτες και παπαρούνες που μάζεψαν το πρωί, στέκει ως το πολύχρωμο σύμβολο της άνοιξης που μόλις είχε «κατοικήσει» στο σπιτικό μας.

Ο ασβεστωμένος τοίχος που αντανακλά το εκτυφλωτικό φως, ο ξερός χωματόδρομος που περιμένει τα καλοκαιρινά μας τρεξίματα, οι σκιές που πέφτουν μαλακά στο έδαφος.

 Όλα αναδύουν μια ζεστασιά που δεν έχει να κάνει μόνο με τον ήλιο, αλλά με εκείνη την αδιατάρακτη ασφάλεια των παιδικών μας χρόνων.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο κι αν αλλάξουν οι δρόμοι μας, αυτή η φωτογραφία θα παραμένει το δικό μας παράθυρο στο φως.

Καλή Πρωτομαγιά! Ας κρατάμε αυτές τις εικόνες σαν φυλαχτό στην καρδιά μας, για να μας θυμίζουν πάντα από πού ξεκινήσαμε και πόση αγάπη κουβαλάμε μέσα μας.

____________________________

ADELIN FM

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

________________________