ΟΙ ΠΡΟΣΚΟΠΟΙ-Μια Φωτογραφία, Χίλιες Αναμνήσεις
Μια Φωτογραφία, Χίλιες Αναμνήσεις
Σε μια Ελλάδα που προσπαθούσε ακόμα να κλείσει τις πληγές της, τρεις νέοι στέκονται με ανάστημα μπροστά στον φακό , φορώντας τη στολή που συμβόλιζε τότε —και πάντα— την προσφορά, την πειθαρχία και την ελπίδα. Στα δεξιά, ο πατέρας μου Χρήστος Πολίτης, σε μια στιγμή που ο χρόνος αποφάσισε να σταματήσει για πάντα στην Πελοπόννησο του 1948.
Κοιτάζοντας τη φωτογραφία, δεν βλέπεις μόνο τρεις Προσκόπους. Βλέπεις:
Την Υπερηφάνεια: Το στήσιμο των σωμάτων, οι στολές και τα χαρακτηριστικά καπέλα μαρτυρούν τον σεβασμό στην ιδέα του Προσκοπισμού.
Το Τοπίο της Εποχής: Ο χωματόδρομος, το άγριο φυσικό φως και το δασώδες φόντο θυμίζουν μια ύπαιθρο πιο απλή, πιο "δύσκολη", αλλά γεμάτη ζωή.
Τη Φιλία: Αν και τα ονόματα των άλλων δύο παιδιών χάθηκαν στη σκόνη του χρόνου, η κοινή τους παρουσία μαρτυρεί τους δεσμούς που δημιουργούνταν μέσα από τις πορείες και τις κατασκηνώσεις.
Ένα Παράθυρο στο Παρελθόν
Είναι συγκλονιστικό να σκέφτεται κανείς τι έβλεπαν αυτά τα μάτια το 1948. Ο πατέρας, κουβαλάει πάνω του όλη εκείνη την αύρα της "παλιάς κοπής" αξιοπρέπειας. Αυτές οι φωτογραφίες δεν είναι απλά χαρτί και μελάνι· είναι οι ρίζες μας, οι ιστορίες που μας διηγήθηκαν και εκείνες που έμειναν σιωπηλές, χαραγμένες στα πρόσωπα των δικών μας ανθρώπων.
"Ο Πρόσκοπος είναι φίλος όλων και αδελφός κάθε άλλου Προσκόπου."
Μια υπέροχη κληρονομιά που μας θυμίζει πως, όσα χρόνια κι αν περάσουν, η αξία της προσφοράς και η αγνότητα της νιότης παραμένουν αθάνατες.
Δεν υπάρχουν σχόλια