Λευκά Καράβια, Γαλανές Θύμησες: Η Εποχή του Χαράλαμπου και του Κανάρη

Η φωτογραφία της ημέρας:

Το Λιμάνι της Προσμονής: Η Αγία Πελαγία των 70s

Ας αφήσουμε για λίγο τον χρόνο να μας ταξιδέψει στο παρελθόν. Νοερά, στεκόμαστε στην άκρη του μόλου της Αγίας Πελαγίας, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Μπροστά μας ζωντανεύει μια παλιά φωτογραφία που, αν την κοιτάξεις προσεκτικά, νιώθεις να αναδίδει ακόμα την αλμύρα της θάλασσας και να μυρίζει προσμονή.

Στο προσκήνιο, ντυμένος με το αυστηρό, σκούρο κοστούμι του και φορώντας τα εμβληματικά γυαλιά του, στέκεται ο Χαράλαμπος Μιχαλακάκης. Δεν είναι απλώς ένας άντρας που περιμένει σε μια αποβάθρα. Είναι ο θρυλικός ναυτικός πράκτορας των Κυθήρων, ο άνθρωπος-κλειδί που γνωρίζει κάθε κίνηση, κάθε άφιξη και κάθε εμπόρευμα που περνά από το λιμάνι. Η παρουσία του αποπνέει σιγουριά, λειτουργώντας σαν ένας σταθερός φάρος σε έναν κόσμο που σιγά-σιγά αλλάζει. Στέκεται αγέρωχος, «σκανάρει» με το βλέμμα του την κίνηση και πιθανότατα σχεδιάζει ήδη στο μυαλό του, με μαθηματική ακρίβεια, τις επόμενες φορτώσεις.

Και ακριβώς πίσω του, ο απόλυτος πρωταγωνιστής της θάλασσας: Το Ε/Γ-Δ/Π ΚΑΝΑΡΗΣ. Κοιτάζοντας την εικόνα, το μάτι πέφτει στις σκουριασμένες του άγκυρες —ένας μικρός, αυθεντικός λεκές του ναυτικού μόχθου πάνω στην ολόλευκη φορεσιά του—, στις ατελείωτες σειρές από φινιστρίνια και στα καταστρώματα που σφύζουν από ζωή. Ήδη, μικρές φιγούρες επιβατών διακρίνονται να κινούνται ανυπόμονα ψηλά, έτοιμες να πατήσουν επιτέλους το πόδι τους στο Τσιρίγo. Το βαπόρι ετοιμάζεται να πλευρίσει στον μόλο, εκτελώντας μια γνώριμη ναυτική χορογραφία που ο Χαράλαμπος έχει παρακολουθήσει και συντονίσει χιλιάδες φορές.

Το «ΚΑΝΑΡΗΣ» δεν ήταν απλώς ένα ακόμη σκαρί. Ήταν το πρώτο μεγάλο, αμιγώς επιβατηγό πλοίο (και όχι κάποια βιαστική μετασκευή παλιού φορτηγού) που έμελλε να αλλάξει οριστικά τα δεδομένα της ακτοπλοΐας στον Νότο. Έφερε μαζί του μια πρωτόγνωρη άνεση στα ταξίδια, προσφέροντας μια γεύση πολυτέλειας που για τους νησιώτες φάνταζε μέχρι τότε μακρινό όνειρο. Και βέβαια, υπήρχε εκείνη η εντυπωσιακή λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά: ο τεράστιος γερανός του, που σήκωνε στον αέρα τα αυτοκίνητα,μέχρι και 12 χωρούσαν στο κατάστρωμα.Ήταν ένα θέαμα που έκοβε την ανάσα σε κάθε λιμάνι, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά μια νέα εποχή για τον τουρισμό και τους ταξιδιώτες.

Για την «άγονη γραμμή», το «ΚΑΝΑΡΗΣ» αποτελούσε μια πραγματική γέφυρα ζωής. Ήταν ο ομφάλιος λώρος που ένωνε την Πελοπόννησο με τα Κύθηρα και τα απομονωμένα Αντικύθηρα. Στις φουρτούνες του χειμώνα, αντιπροσώπευε τη μοναδική επαφή με τον έξω κόσμο, ενώ τα καλοκαίρια μετατρεπόταν στον απόλυτο κήρυκα της τουριστικής γιορτής. Το περίφημο δρομολόγιο Πειραιάς - Μονεμβασιά - Νεάπολη - Αγία Πελαγία - Μονεμβασιά - Πειραιάς ήταν το αγαπημένο όλων. Μια μαγευτική ρότα γεμάτη απέραντο γαλάζιο, ζωντανή ιστορία και ταξιδιωτική προσμονή.

Πίσω από αυτόν τον ναυτικό θρύλο βρισκόταν η πλοιοκτήτρια εταιρεία «ΜΑΛΕΑΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ» των Μ. Σταθάκη και Β. Μανούσου, οραματιστών που πίστεψαν βαθιά στις δυνατότητες του νησιού. Όμως, η αληθινή ψυχή κάθε πλοίου είναι οι άνθρωποί του· τα χέρια που κρατούν το τιμόνι του. Στη γέφυρά του στάθηκαν άξιοι πλοίαρχοι, όπως ο Δ. Παπάζης και ο Σ. Γαϊτάνος. Και, φυσικά, ο ένας και μοναδικός, ο ανεπανάληπτος Φώτης Καλαθάς. Ήταν ο καπετάνιος που οι ντόπιοι λάτρεψαν σαν δικό τους άνθρωπο, σαν μέλος της οικογένειάς τους. Γιατί με τον Καπετάν-Φώτη στο τιμόνι, το «ΚΑΝΑΡΗΣ» δεν ήταν απλώς ένα πλοίο της γραμμής· ήταν ένα πλωτό, φιλόξενο σπίτι.

Πηγή φωτογραφίας Vaggelis Megalokonomos

__________________________________________________

ADELIN FM

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΑ

________________________________________________