Σκέψεις από το Συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα.

 

Σκέψεις από το Συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα.

Ένα συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας έχει πολλά να προσφέρει σε έναν άνθρωπο που ασχολείται ενεργά με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Αρχικά σου δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσεις τι συμβαίνει σε άλλους δήμους της χώρας. Να ακούσεις προβληματισμούς, να διαπιστώσεις κοινές δυσκολίες, αλλά και να ανταλλάξεις απόψεις και προτάσεις για την αντιμετώπισή τους. Πολλές φορές οι λύσεις που αναζητούμε για τον δικό μας τόπο έχουν ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία κάπου αλλού.

Παράλληλα έχεις την ευκαιρία να ακούσεις αυτοδιοικητικούς που μέσα από τον πολιτικό τους λόγο δίνουν πραγματικό περιεχόμενο στην έννοια της διεκδίκησης.

Αξίζει για παράδειγμα να ακούσει κανείς τον οικοδεσπότη Δήμαρχο Καλαμάτας, κ. Αθανάσιο Βασιλόπουλο ή τον Δήμαρχο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης κ. Γρηγόρη Κωνσταντέλλο. Όπως φυσικά και πολλούς ακόμη αιρετούς των οποίων ο πολιτικός λόγος ξεπερνά τα στενά όρια των κομματικών γραμμών και υπαγορεύσεων.

Κατά την άποψή μου ένας αυτοδιοικητικός οφείλει πρωτίστως να διεκδικεί για τον τόπο του και τους ανθρώπους του. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργεί ως το μακρύ χέρι κανενός πολιτικού κόμματος.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει τη δική της θεσμική υπόσταση, τις δικές της ανάγκες και τη δική της ευθύνη απέναντι στους πολίτες.

Ένα ακόμη σημαντικό όφελος αυτών των συνεδρίων είναι οι ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργούνται. Γνωρίζεις ανθρώπους από κάθε γωνιά της Ελλάδας, δημιουργείς αυτοδιοικητικές φιλίες και αποκτάς συνομιλητές με τους οποίους μπορείς να μοιράζεσαι εμπειρίες, προβλήματα, ιδέες και λύσεις. Και αυτό είναι ένα πολύτιμο εφόδιο για όποιον θέλει πραγματικά να προσφέρει στον τόπο του.

Φέτος ωστόσο, έφυγα από το συνέδριο και με μια πικρία.

Οι εικόνες που εκτυλίχθηκαν κατά την ολοκλήρωσή του, με πρωταγωνιστές ορισμένους συνέδρους, θεωρώ πως δεν βοήθησαν να σταλεί το μήνυμα μιας ενωμένης, σοβαρής και οργανωμένης Αυτοδιοίκησης που γνωρίζει τι ζητά και πώς να το διεκδικήσει.

Και ένας ουσιαστικός προβληματισμός.

Όταν η εκάστοτε κυβέρνηση παρακολουθεί τέτοιες εικόνες πόσο εύκολα μπορεί να πειστεί ότι οι δήμοι είναι έτοιμοι να αναλάβουν περισσότερες αρμοδιότητες, μεγαλύτερες ευθύνες και τους αντίστοιχους πόρους που δικαίως διεκδικούν;

Οι δήμοι μας αντιμετωπίζουν καθημερινά σοβαρά προβλήματα. Η υποχρηματοδότηση, η υποστελέχωση και η διαρκής μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς τους αναγκαίους πόρους απαιτούν μια Αυτοδιοίκηση που θα μπορεί να μιλά με ισχυρή και πειστική φωνή.

Τελικά όμως ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ισχυρούς, ανεξάρτητους και αποφασιστικούς διεκδικητές.

Και αυτή είναι κατά τη γνώμη μου η μεγαλύτερη ευθύνη όσων επιλέγουμε να υπηρετούμε τον τόπο μας.

ΥΓ: επειδή πολλοί με ρωτάτε για την ανεξαρτητοποίηση Αλεβιζόπουλου θα τοποθετηθώ και εγώ και η παράταξη μας αφού πρώτα μιλήσω μαζί του.