Ρουλέτα η γονική άδεια: Όταν το κράτος σε "εκπαιδεύει" να μην κάνεις παιδιά

Μια εκπαιδευτικός της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, επικοινωνώντας με την ιστοσελίδα μας, καταγράφει την προσωπική της εμπειρία από τη δαιδαλώδη διαδικασία διεκδίκησης της γονικής άδειας ανατροφής τέκνου. Ωστόσο, η μαρτυρία αυτή δεν αποτελεί μια μεμονωμένη εξαίρεση, αλλά τον καθρέφτη μιας ευρύτερης, δυσλειτουργικής πραγματικότητας στον χώρο της εκπαίδευσης.

Καθημερινά, δεκάδες εκπαιδευτικοί που διεκδικούν το αυτονόητο και νομοθετικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους, εγκλωβίζονται σε έναν γραφειοκρατικό κυκεώνα. Έρχονται αντιμέτωποι με άνιση μεταχείριση και αυθαίρετες ερμηνείες του νόμου, καθώς η αντιμετώπιση των αιτημάτων τους διαφέρει ριζικά από υπηρεσία σε υπηρεσία. Αντί να βιώνουν τη στήριξη της Πολιτείας στο ξεκίνημα της γονεϊκότητας, βρίσκονται συχνά μπροστά στο φάσμα πρόσθετων μηνών άδειας άνευ αποδοχών ή, ακόμη χειρότερα, εξωθούνται στην ψυχοφθόρα και δαπανηρή οδό της δικαστικής διεκδίκησης. Το θλιβερό αποτέλεσμα είναι πως, στην πράξη, πολλοί νέοι γονείς λυγίζουν υπό το βάρος αυτής της αβεβαιότητας και αναγκάζονται να υποχωρήσουν, αποσύροντας τις αιτήσεις τους.

Πρόκειται για μια παθογένεια του συστήματος που επιβάλλεται να αναδειχθεί δημόσια και να επιλυθεί άμεσα. Ο θεσμός της γονικής άδειας αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της προστασίας της οικογένειας. Δεν νοείται, λοιπόν, ένα τόσο στοιχειώδες δικαίωμα να εκφυλίζεται σε ένα ιδιότυπο «προνόμιο», η άσκηση του οποίου καταλήγει να εξαρτάται αποκλειστικά από το εάν ένας γονέας διαθέτει τα οικονομικά αποθέματα και τις ψυχικές αντοχές για να το διεκδικήσει μέχρι τέλους.