Φωνές από κιτρινισμένο χαρτί: Η Επιτροπή της Ιλαριώτισσας
Ένα κιτρινισμένο απόκομμα εφημερίδας, ένα παράθυρο ανοιχτό στον χρόνο, μας ταξιδεύει πίσω στα Κύθηρα μιας άλλης, πιο λιτής και βαθιά αυθεντικής εποχής. Στην εικόνα, τέσσερις μορφές στέκονται με μια σεμνή, αθόρυβη περηφάνια μπροστά από έναν παλαιό πέτρινο τοίχο. Είναι η Επιτροπή εν Έργω, οι άνθρωποι μιας γενιάς που δεν περίμενε μοιρολατρικά τη φθορά, αλλά έπιανε δουλειά για να την αναστρέψει.
Στο κέντρο δεσπόζει ο ιερέας, ο παπα-Νικόλας Παπαδόπουλος, με το αυστηρό, ίσιο βλέμμα της πίστης και της ευθύνης. Δίπλα του, με τα χέρια στις τσέπες ή χαλαρά αφημένα, στέκονται οι συνοδοιπόροι του σε αυτόν τον αγώνα: ο Τάσος Τσιγγούνης, ο Βικ. Πανάρετος και ο Ιωάννης Γκιουζέλης. Τα πρόσωπά τους, σκαμμένα από τον ήλιο, τον άνεμο του Τσιρίγου και τον καθημερινό μόχθο, μαρτυρούν μια σπάνια και ανιδιοτελή αφοσίωση. Φορούν τα καθημερινά τους σακάκια, ρούχα ανθρώπων της βιοπάλης που πάλεψαν όμως για κάτι πολύ ψηλότερο από τον εαυτό τους.
Δεν στάθηκαν μπροστά στον φακό του τότε φωτογράφου για να απολαύσουν κάποια προσωπική δόξα. Στάθηκαν ως οι ταπεινοί εργάτες της καρδιάς του κεφαλοχωρίου τους. Το τυπογραφικό μελάνι της λεζάντας μαρτυρά τον κόπο τους: τις «επίμονες και επίπονες προσπάθειες». Εκείνα τα χρόνια, το να αναστηλωθούν τα επικίνδυνα, ερειπωμένα καμπαναριά της Παναγίας της Ιλαριώτισσας δεν ήταν απλώς ένα κατασκευαστικό έργο. Ήταν ένα στοίχημα αξιοπρέπειας της ίδιας της κοινότητας, μια υπόσχεση πως το χωριό θα συνεχίσει να έχει φωνή, γιορτές και ελπίδα, εξωραΐζοντας ολόκληρο τον Ποταμό.
Σήμερα, κοιτάζοντας αυτή την ξεθωριασμένη μαρτυρία, νιώθεις έναν γλυκό κόμπο στον λαιμό. Σχεδόν μπορείς να ακούσεις τον χτύπο εκείνων των καμπανών να αντηχεί στις ρεματιές και τα σοκάκια του Ποταμού. Αυτοί οι τέσσερις άνδρες έχουν από καιρό περάσει στη σφαίρα της μνήμης και της τοπικής ιστορίας του νησιού. Όμως, η παρακαταθήκη τους παραμένει όρθια, σκαρφαλωμένη ψηλά απέναντι στον ουρανό των Κυθήρων. Κάθε φορά που η καμπάνα της Ιλαριώτισσας σημαίνει, ο ορείχαλκος δονείται και μεταφέρει στον αέρα ένα αιώνιο, νοσταλγικό ευχαριστώ στα δικά τους, ακούραστα χέρια που κράτησαν την ομορφιά και την πίστη του τόπου ζωντανή.
Πηγή φωτογραφίας Anastasios Pilias
_____________________________
ADELIN FM
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ
____________________________
Photo of the Day: Voices from Yellowed Paper: The Ilariotissa Committee
A yellowed newspaper clipping, an open window in time, takes us back to the Kythira of another, simpler, and deeply authentic era. In the image, four figures stand with a modest, quiet pride in front of an old stone wall. It is the Committee at Work, the people of a generation who did not wait fatalistically for decay, but set to work to reverse it.
In the center stands the priest, Papa-Nikolas Papadopoulos, with the strict, steady gaze of faith and responsibility. Beside him, with their hands in their pockets or resting loosely, stand his companions in this struggle: Tasos Tsingounis, Vic. Panaretos, and Ioannis Giouzelis. Their faces, weathered by the sun, the wind of Tsirigo, and daily toil, bear witness to a rare and selfless devotion. They wear their everyday jackets, clothes of working-class people who fought, however, for something much higher than themselves.
They did not stand before the lens of the photographer of the time to bask in any personal glory. They stood as the humble workers of the heart of their main village. The printer's ink of the caption testifies to their effort: the "persistent and strenuous efforts." In those years, restoring the dangerous, ruined bell towers of Panagia Ilariotissa was not just a construction project. It was a wager on the dignity of the community itself, a promise that the village would continue to have a voice, celebrations, and hope, beautifying the entirety of Potamos.
Today, looking at this faded testimony, you feel a sweet lump in your throat. You can almost hear the tolling of those bells echoing through the ravines and alleys of Potamos. These four men have long since passed into the realm of memory and the local history of the island. Yet, their legacy remains standing, perched high against the sky of Kythira. Every time the bell of Ilariotissa rings, the bronze vibrates and carries into the air an eternal, nostalgic thank you to their own tireless hands that kept the beauty and faith of the place alive.
Photo source: Anastasios Pilias
ADELIN FM KYTHIRA RADIO
Δεν υπάρχουν σχόλια