ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ αλλά η φωτιά τούς έκοψε τον δρόμο…

 

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ αλλά η φωτιά τούς έκοψε τον δρόμο…

20 Ιουλίου 1974. Η Τουρκία εισβάλλει στην Κύπρο και ο φόβος απλώνεται παντού. Στον Ποταμό του Κάμπου και στη Γαλήνη, οι κάτοικοι φοβούνται πιθανή απόβαση, βομβαρδισμούς και επιθέσεις από τον αέρα και τη θάλασσα.

Ανάμεσά τους και η Αναστασία, γνωστή ως Τασούλα, Βασιλείου, μαζί με τις δύο μικρές κόρες της: τη Μαρία, μόλις 5 ετών, και τη Λαμπηδόνα, τη μικρή Λάμπη μόλις 4 ετών.

Ο σύζυγός της, Τάκης Βασιλείου, είχε ήδη φύγει για να παρουσιαστεί στις ένοπλες δυνάμεις. Οι γονείς της Τασούλας την παρότρυναν να πάρει τα παιδιά και να κατευθυνθεί προς τον ορεινό Κάμπο, πιστεύοντας ότι εκεί θα ήταν ασφαλέστερες.

Ο Κάμπος, εκείνες τις τραγικές ώρες, φάνταζε ως τόπος σωτηρίας.

Μαζί με δεκάδες άλλους ανθρώπους επιβιβάστηκαν στο ανοικτό μέρος ενός φορτηγού. Περίπου 30 με 40 άνθρωποι, άλλοι όρθιοι και άλλοι καθισμένοι στη μεταλλική επιφάνειά του, προσπαθούσαν να απομακρυνθούν από τον κίνδυνο.

Ύστερα από περίπου τέσσερα χιλιόμετρα, αφού πέρασαν τη διασταύρωση προς το Αμπελικού, βρέθηκαν μπροστά σε έναν άλλο εφιάλτη: πυκνός καπνός, δυνατά ρεύματα αέρα και μια τεράστια δασική πυρκαγιά που πλησίαζε απειλητικά από τα βορειοδυτικά.

Το φορτηγό σταμάτησε.

Μέσα στον φόβο, το χάος και τις κραυγές, η Τασούλα πήρε τη μοιραία απόφαση να επιστρέψει με τα δύο κοριτσάκια στο σπίτι τους. Απείχε μόλις τέσσερα χιλιόμετρα. Μητέρα και παιδιά χάθηκαν μέσα στον πυκνό καπνό…

Αργότερα, οδηγοί τις εντόπισαν νεκρές στον δρόμο.

Η Τασούλα βρέθηκε με τη Μαρία και τη Λαμπηδόνα σφιχτά στην αγκαλιά της. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, δεν είχαν καεί. Πιθανότερη αιτία του θανάτου τους ήταν η έλλειψη οξυγόνου και η εισπνοή καπνού, αναθυμιάσεων και καυτού αέρα.

Οι σοροί τους μεταφέρθηκαν στον Πεδουλά.

Δεν ήταν από τον Κάμπο. Προσπαθούσαν, όμως, να φτάσουν στον Κάμπο για να σωθούν.

Η συγκλονιστική αυτή ιστορία καταγράφηκε από την Τουρκοκύπρια ερευνήτρια δημοσιογράφο, συγγραφέα και ακτιβίστρια της ειρήνης Sevgül Uludağ και δημοσιεύθηκε στον Politis.com.cy - Εφημερίδα Πολίτης το 2021. Όπως ανέφερε η ίδια, την ιστορία τής διηγήθηκε ένας καλός της φίλος και αναγνώστης και συγχωριανός μας, ο οποίος πάντοτε τη βοηθούσε και τη στήριζε, ο Kyriakos Georgiou Kofteros από την περιοχή του Κάμπου.

Η Sevgül Uludağ, η οποία έφυγε από τη ζωή στις 28 Ιουνίου 2026, αφιέρωσε δεκαετίες στην αναζήτηση της αλήθειας, στη διερεύνηση της τύχης των αγνοουμένων και στην καταγραφή ιστοριών ανθρώπινου πόνου και από τις δύο κοινότητες της Κύπρου.

Έδωσε φωνή σε ανθρώπους που δεν πρόλαβαν να μιλήσουν και διέσωσε από τη λήθη ιστορίες που κινδύνευαν να χαθούν.

Η ιστορία της Τασούλας, της Μαρίας και της μικρής Λάμπης δεν είναι απλώς μία ακόμη τραγική αναφορά του πολέμου. Είναι η ιστορία μιας μάνας που, μέχρι την τελευταία της ανάσα, κράτησε τα παιδιά της στην αγκαλιά της.

Είναι ακόμη μία απόδειξη ότι το καλοκαίρι του 1974 ο πόλεμος έφτασε και στον Κάμπο, μέσα από τον φόβο, τον καπνό και τις φλόγες.

Γιατί η μνήμη δεν είναι μόνο χρέος προς τους νεκρούς. Είναι αντίσταση στη λήθη.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της Sevgül Uludağ στον Πολίτη εδώ https://www.politis.com.cy/.../i-tragodia-dyo-kyprion...

Αιωνία η μνήμη της Τασούλας, της Μαρίας και της Λαμπηδόνας.

Αιωνία η μνήμη και της Sevgül Uludağ, που διέσωσε την ιστορία τους.