Αποχαιρετισμός στο θείο μου, Βικέντιο (Ντούλη) Σουρή

Σήμερα αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο της προσφοράς, της ευθύνης και της αξιοπρέπειας, τον αγαπημένο μου θείο Βικέντιο, τον Ντούλη μας, που ολοκλήρωσε τον κύκλο της ζωής του στα 91 του χρόνια.

Γέννημα-θρέμμα των Λογοθετιάνικων, κουβαλούσε πάντα μέσα του την αυθεντικότητα και τη λεβεντιά των Κυθήρων. Υπήρξε άριστος τεχνίτης της τοιχοποιίας. Σφυρηλάτησε τη ζωή του: με ήθος, ακλόνητες αρχές, αξίες και απόλυτο σεβασμό στο συνάνθρωπο.

Η μοίρα, ωστόσο, στάθηκε σκληρή σε αυτόν και στη σύζυγό του, Ειρήνη. Εδώ και δεκαετίες, οι δυο τους σήκωσαν αγόγγυστα έναν ασήκωτο σταυρό, τον πιο βαρύ που μπορεί να τύχει σε γονείς: τον πρόωρο χαμό του μονάκριβου γιου τους, του Ανάργυρου, σε εκείνο το τραγικό δυστύχημα. Αυτό το βαρύ φορτίο το κουβάλησαν με βουβή αξιοπρέπεια, κρατώντας τη μνήμη του ζωντανή κάθε μέρα.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο θείος Βικέντιος βρήκε το δικό του καταφύγιο στην Αγία Πελαγία έχοντας τη συντροφικότητα και το στήριγμα της συζύγου του Ειρήνης. Εκεί, στην ηρεμία του τοπίου, περνούσε τις ώρες του αγναντεύοντας τη θάλασσα, τον Κάβο Μαλέα και τη Νεάπολη Βοιών. Αυτό το απέραντο πέλαγος ήταν η συντροφιά και ο λογισμός του.

Θείε Ντούλη, αφήνεις πίσω σου ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα εντιμότητας και εργατικότητας. Φεύγεις πλήρης ημερών, έχοντας κερδίσει την εκτίμηση όλης της κοινωνίας των Κυθήρων.

Καλό σου ταξίδι στο φως. Εκεί ψηλά, η ψυχή σου θα είναι πια ελαφριά, καθώς θα σμίξεις ξανά με τον αγαπημένο σου γιο Ανάργυρο.

Θα σε θυμόμαστε πάντα με απέραντο σεβασμό και αγάπη. Ας είναι ελαφρύ το κυθηραϊκό χώμα που θα σε σκεπάσει.

Με εκτίμηση

Ο ανιψιός σου

Γιάννης.Κ. Φαρδούλης