Μια Στιγμή Δροσιάς Πριν την Καταιγίδα: Μυλοπόταμος, 5 Μαΐου 1940
Μια Στιγμή Δροσιάς Πριν την Καταιγίδα: Μυλοπόταμος, 5 Μαΐου 1940
Βρισκόμαστε στις 5 Μαΐου 1940. Μια παρέα κομψών ανθρώπων στέκεται μπροστά στον επιβλητικό Καταρράκτη της Φόνισσας, στον Μυλοπόταμο των Κυθήρων. Τα χαμόγελά τους είναι ήρεμα, τα βλέμματά τους καθαρά, γεμάτα με τη γλυκιά ξενοιασιά της άνοιξης. Απολαμβάνουν τη δροσιά του νερού, το πράσινο του τοπίου και τη συντροφιά ο ένας του άλλου. Τα κοστούμια και τα προσεγμένα φορέματα της εποχής μαρτυρούν μια αστική ευγένεια, μια καθημερινότητα που συνεχιζόταν με τους δικούς της ρυθμούς.
Κοιτάζοντας αυτά τα πρόσωπα, η καρδιά σφίγγεται από μια βαθιά συγκίνηση. Κανείς τους δεν γνώριζε. Κανείς δεν μπορούσε να προμηνύσει τι θα επακολουθούσε μόλις λίγους μήνες μετά, τον Οκτώβριο που ερχόταν.
Εκείνη την ηλιόλουστη μέρα του Μαΐου, η Ελλάδα ζούσε τις τελευταίες στιγμές μιας εύθραυστης ειρήνης. Η ιστορία όμως έγραφε ήδη το δικό της σενάριο στις σκιές:
28 Οκτωβρίου 1940: Το ηχηρό «ΟΧΙ» του Ιωάννη Μεταξά προς τον Ιταλό πρέσβη απορρίπτει το τελεσίγραφο για ελεύθερη διέλευση των φασιστικών στρατευμάτων.
Η χώρα βυθίζεται στη δίνη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Τα χαμόγελα της φωτογραφίας θα έδιναν σύντομα τη θέση τους στην αγωνία, τον αποχωρισμό και τον φόβο.
Ακολουθεί η ηρωική αντίσταση στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου και η αναπάντεχη συντριβή των ιταλικών δυνάμεων, που γέμισε τον κόσμο με θαυμασμό, αλλά και κάθε ελληνικό σπίτι με πόνο και στερήσεις.
Πόσοι από τους άνδρες αυτής της παρέας βρέθηκαν λίγους μήνες μετά στην πρώτη γραμμή; Πόσες από τις γυναίκες αυτές καρδιοχτύπησαν πλέκοντας μάλλινα ρούχα για το μέτωπο;
«ΦΩΤΟ-ΨΑΛΙΔΑ» – Η Σφραγίδα της Μνήμης
Στο κάτω μέρος της φωτογραφίας, η ανάγλυφη σφραγίδα «ΦΩΤΟ-ΨΑΛΙΔΑ - ΤΣΑΜΑΔΟΥ 49 - ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ» προσθέτει μια ακόμα στρώση νοσταλγίας.
Το φιλμ ταξίδεψε από την ομορφιά των Κυθήρων πίσω στο πολύβοο λιμάνι του Πειραιά. Εμφανίστηκε, τυπώθηκε με φροντίδα σε χαρτί με δαντελωτό περίγραμμα και παραδόθηκε στα χέρια των ανθρώπων της για να γίνει «Ενθύμιο Εκδρομής». Ένα ενθύμιο που έμελλε να γίνει κειμήλιο, καθώς αποτύπωσε την τελευταία άνοιξη μιας ολόκληρης γενιάς πριν η ιστορία αλλάξει τον κόσμο τους για πάντα.
Αυτή η φωτογραφία είναι κάτι παραπάνω από μια αναμνηστική λήψη· είναι ένας βουβός ύμνος στην ανθρώπινη ζωή που συνεχίζει να αναζητά την ομορφιά και τη χαρά, ακόμη και όταν τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν στον ορίζοντα.
__________________________________________
ADELIN FM
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ
_____________________________________

Δεν υπάρχουν σχόλια