Σταύρος Κατσούλης: Ένας Ήρωας, μια Ζωή γεμάτη Ανδρεία και Φως
Σταύρος Κατσούλης: Ένας Ήρωας, μια Ζωή γεμάτη Ανδρεία και Φως
Στην καρδιά της ελληνικής λεβεντιάς, εκεί όπου η Κρήτη σμίγει με το ιστορικό Μεσολόγγι, γεννήθηκε το 1917 ένας άνθρωπος φτιαγμένος από τη μαγιά των ηρώων. Ο Σταύρος Κατσούλης. Ήταν το στερνοπούλι, το μικρότερο από τα 11 παιδιά του Γεωργίου Κατσούλη από τη μεγαλόνησο και της Ελένης, το γένος Λεονταρίου, από την ιερή πόλη του Μεσολογγίου. Ένας άντρας που έμελλε να γίνει το στήριγμα και ο σύντροφος ζωής της αγαπημένης του Δήμητρας Κατσούλη, από τον Αμιρ Αλή του Καραβά.
Η Θυσία στο Αλβανικό Μέτωπο
Όταν η πατρίδα κάλεσε, ο Σταύρος δεν δείλιασε. Βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, στα παγωμένα και αιματοβαμμένα βουνά του Αλβανικού Μετώπου, πολεμώντας με πρωτοφανή γενναιότητα.
Εκεί, σε μια στιγμή που ο θάνατος παραμόνευε, η ανθρωπιά και η αυτοθυσία του έγραψαν ιστορία. Μέσα σε ένα στρατιωτικό όχημα, κάτω από καταιγισμό εχθρικών πυρών, ο Σταύρος δεν σκέφτηκε τον εαυτό του. Άπλωσε τα χέρια του σαν ασπίδα για να σώσει έναν συμπολεμιστή του. Τα εχθρικά βόλια βρήκαν το αριστερό του χέρι, χαρίζοντας όμως τη ζωή στον διπλανό του. Αυτή η πράξη απόλυτου αλτρουισμού του κόστισε μια ισόβια αναπηρία, αλλά του χάρισε την αθανασία και δύο Παράσημα Ανδρείας.
Η Μάχη για το Χέρι του και η Μητρική Λεοντόκαρδη Αγάπη
Η οδύσσειά του συνεχίστηκε στο στρατιωτικό νοσοκομείο, όπου οι γιατροί, βλέποντας το βαριά λαβωμένο χέρι του, ετοιμάζονταν να το ακρωτηριάσουν. Όμως, υπολόγιζαν χωρίς τη μάνα. Η Μεσολογγίτισσα μητέρα του, με τη δύναμη της ψυχής που χαρακτηρίζει τις γυναίκες της πατρίδας της, στάθηκε σαν λέαινα μπροστά στους γιατρούς:
«Θα σας φάω αν κόψετε το χέρι του παιδιού μου!»
Ο συγκλονιστικός της αγώνας έπεισε τους γιατρούς να δοκιμάσουν μια πειραματική, για την εποχή, θεραπεία με πενικιλίνη. Το θαύμα έγινε. Το χέρι του Σταύρου σώθηκε, έστω και σημαδεμένο για πάντα από τον πόλεμο, ως ζωντανή υπενθύμιση της θυσίας του.
Τα Χρόνια της Ειρήνης και η Κληρονομιά του
Μετά την καταιγίδα του πολέμου, ο Σταύρος Κατσούλης έζησε μια γεμάτη ζωή, μοιρασμένη ανάμεσα στον δυναμισμό του Πειραιά και την απόλυτη γαλήνη των Κυθήρων, όπου επέστρεφε σχεδόν κάθε καλοκαίρι για να αναβαπτιστεί στα καταγάλανα νερά τους.
Έφυγε από τη ζωή το 1983, σε ηλικία 66 ετών, αφήνοντας πίσω του μια δυσαναπλήρωτη απουσία αλλά και μια τεράστια πνευματική προίκα: την τιμή, την αξιοπρέπεια και το παράδειγμα της αυτοθυσίας.
Εκφράζουμε τις θερμότατες και βαθύτατες ευχαριστίες μας στην κόρη του, κυρία Ελένη Κατσούλη, που μοιράστηκε μαζί μας αυτά τα πολύτιμα και συγκινητικά στοιχεία, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη ενός αληθινού Έλληνα αγωνιστή. Αιωνία του η μνήμη.
_____________________________
ADELIN FM
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ
_______________________________
Δεν υπάρχουν σχόλια