Από το κατάστρωμα του «Μυρτιδιώτισσα»: Η Αγία Πελαγία του 1970.
Αυτή η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα κλικ στον χρόνο· είναι μια βουτιά στο συναίσθημα. Με την υπογραφή του φίλου μας, Πάνου Κορωναίου, μεταφερόμαστε ακριβώς εκεί, σε ένα ηλιόλουστο μεσημέρι του 1970, νιώθοντας τη δόνηση της μηχανής κάτω από τα πόδια μας.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσέξουμε τη γωνία λήψης: Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί από ψηλά, πάνω από το κατάστρωμα του θρυλικού «Μυρτιδιώτισσα». Δεν είμαστε απλοί παρατηρητές στην ακτή, αλλά επιβάτες που σκύβουν πάνω από την κουπαστή, βιώνοντας την ιερή στιγμή της προσέγγισης στο λιμάνι.
Το ατμόπλοιο πλευρίζει σιγά-σιγά στον ντόκο. Η μυρωδιά της κάπνας από το φουγάρο ανακατεύεται με τη φρεσκάδα της αλμύρας, δημιουργώντας αυτό το μεθυστικό άρωμα που έχει χαθεί πια.
Κοιτάζοντας προς τα κάτω, ο ντόκος της Αγίας Πελαγίας μοιάζει με θεατρική σκηνή.
Πρόσωπα στραμμένα προς το πλοίο, χέρια που χαιρετούν, η αγωνία της αντάμωσης και η μελαγχολία του αποχωρισμού ζωγραφισμένη στις στάσεις των σωμάτων.
Μια παρέλαση από κλασικά αυτοκίνητα της εποχής, παρκαρισμένα με μια τάξη που σήμερα φαντάζει εξωτική. Είναι η «βιτρίνα» μιας Ελλάδας που άλλαζε, που ανακάλυπτε τον τουρισμό και την κίνηση.
Όλα κυλούν με μια γαλήνια βραδύτητα. Κανείς δεν κοιτάζει το ρολόι του· ο χρόνος ορίζεται από το πότε θα δέσει ο κάβος.
"Το «Μυρτιδιώτισσα» δεν μετέφερε απλώς κόσμο και εμπορεύματα. Ήταν ο ομφάλιος λώρος των Κυθήρων με τον υπόλοιπο κόσμο, ο κομιστής ειδήσεων, δώρων και ελπίδας."
Είναι ένα σπάνιο ντοκουμέντο που μας καλεί να αναλογιστούμε: Πόση ομορφιά κρύβεται στην απλότητα ενός καλοκαιρινού μεσημεριού; Χάρη στη ματιά του Πάνου, αυτή η στιγμή δεν χάθηκε στη λήθη, αλλά παραμένει ζωντανή, προσκαλώντας μας να ανεβούμε κι εμείς νοερά στο κατάστρωμα του «Μυρτιδιώτισσα» και να αγναντέψουμε το λιμάνι.
______________________________
ADELIN FM
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ
_____________________________________
Δεν υπάρχουν σχόλια