1960: Το θρυλικό «Μυρτιδιώτισσα» στο λιμάνι της Αγίας Πελαγίας

Η φωτογραφία της ημέρας:

1960: Το θρυλικό «Μυρτιδιώτισσα» στο λιμάνι της Αγίας Πελαγίας

Εκεί, στην άκρη του μόλου της Αγίας Πελαγίας, το εμβληματικό «Μυρτιδιώτισσα» δεσπόζει στο γαλάζιο, κουβαλώντας πάνω του αλμύρα και ιστορίες από θάλασσες μακρινές. Ποιος να το φανταζόταν, όταν ναυπηγούνταν το 1929 στη Γλασκώβη με το όνομα "Lochness", ότι αυτό το σκαρί των 64 μέτρων και των 777 τόνων θα γινόταν η ζωτική «γέφυρα» για χιλιάδες ψυχές στα Κύθηρα, την Πελοπόννησο και τα Δωδεκάνησα;

Ένα Ταξίδι, Μια Ιστορία

Το πλοίο που ξεκίνησε από τις ομίχλες της Σκωτίας για λογαριασμό της εταιρείας David MacBrayne Ltd, πέρασε το 1955 σε ιταλικά χέρια ως "Valmarina", για να βρει τελικά τον προορισμό του το 1958. Τότε ήταν που εντάχθηκε στον στόλο της Λακωνικής Ατμοπλοΐας του Σπύρου Μπιλίνη. Μετονομάστηκε σε «Μυρτιδιώτισσα», παίρνοντας την ευλογία της Προστάτιδας των Κυθήρων, και μετατράπηκε αμέσως σε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας του νησιού.

Στη φωτογραφία που μας παραχώρησε ο κ. Σπύρος Μακρής από το Γύθειο —τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά— η κίνηση στο λιμάνι μαρτυρά την ιεροτελεστία της άφιξης:

Πρόσωπα της αναμονής: Άνθρωποι με δερμάτινες βαλίτσες και πάνινους μπόγους, γεμάτους ελπίδες για το αύριο ή πικρούς αποχαιρετισμούς.
Οι «λάντζες» της εποχής: Οι βάρκες αραγμένες στη σειρά, έτοιμες να μεταφέρουν επιβάτες και εμπορεύματα από το πλοίο στην ακτή, ως πιστοί συνοδοιπόροι του μεγάλου βαποριού.
Η αύρα του ’60: Το φως του ήλιου πάνω στην άμμο και την πέτρα, αποτυπώνοντας μια Ελλάδα πιο απλή, πιο αυθεντική, που ήξερε να περιμένει το βαπόρι για να «σμίξει» με τον κόσμο.

Το Τέλος μιας Εποχής

Με υπηρεσιακή ταχύτητα 14-15 κόμβων, το «Μυρτιδιώτισσα» όργωνε ανελλιπώς τις θάλασσες μας μέχρι το 1973. Τότε, ο κύκλος του έκλεισε οριστικά και οδηγήθηκε για διάλυση στο Πέραμα, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις γραμμές της άγονης -τότε- γραμμής.

Σήμερα, μας κοιτάζει ακόμα από την προβλήτα της Αγίας Πελαγίας. Μας θυμίζει πως τα πλοία δεν είναι μόνο λαμαρίνες και μηχανές· είναι οι άνθρωποι που ταξίδεψαν στα καταστρώματά τους, οι αγκαλιές που αντάμωσαν στον ντόκο και η νοσταλγία που παραμένει ζωντανή, ανασαίνοντας μέσα σε μια παλιά φωτογραφία.

_______________________

ADELIN FM

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

_______________________