Header Ads

Header ADS

Ο Ποταμός μιας Άλλης Εποχής-Τα Βήματα της Μυρτιδιώτισσας

Η φωτογραφία της ημέρας:

Κοιτώντας αυτή τη φωτογραφία, νιώθεις τον χρόνο να σταματά και να γυρίζει αθόρυβα πίσω, σε μια εποχή όπου η ζωή μετριόταν με την πίστη, τον μόχθο και την ανθρωπιά. Είναι ο Ποταμός των Κυθήρων, πολλές δεκαετίες πριν. 

Τα παραδοσιακά πετρόχτιστα σπίτια με τα κεραμίδια στέκουν δεξιά και αριστερά, σαν να γέρνουν κι αυτά με σεβασμό για να περάσει η χάρη Της. Στο τραχύ, ανισόπεδο καλντερίμι, εκεί που έχουν περπατήσει γενιές και γενιές Τσιριγωτών, τα βήματα σήμερα είναι αργά και κατανυκτικά. Είναι η Πέμπτη της Διακαινησίμου, η καρδιά της Άνοιξης και της Ανάστασης, και η Ιερή Εικόνα της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας κάνει την είσοδό της στο χωριό.

Αν σταθείς για λίγο στα πρόσωπα των ανθρώπων, θα διαβάσεις την ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς. Στα σκαμμένα από τη βιοπάλη χαρακτηριστικά, στα ταπεινά, "καλά" τους ρούχα, στα ροζιασμένα χέρια που ακουμπούν σφιχτά πάνω στις ξύλινες μαγκούρες. Δεν υπάρχει βιασύνη στα βλέμματά τους, δεν υπάρχει ο θόρυβος του σημερινού κόσμου. Μόνο μια βαθιά, σιωπηλή ευλάβεια. Τα γαλανόλευκα και βυζαντινά σημαιάκια, κρεμασμένα από τη μία άκρη του δρόμου ως την άλλη, ανεμίζουν σαν μικρές, χρωματιστές προσευχές πάνω από τα κεφάλια τους.

Οι ιερείς, τα βαριά λάβαρα που υψώνονται περήφανα και στη μέση η Μυρτιδιώτισσα, η μάνα και προστάτιδα του νησιού, να περνά ανάμεσά τους για να ευλογήσει κάθε σπιτικό, κάθε χαρά και κάθε καημό τους.

Μια γλυκόπικρη νοσταλγία μας πλημμυρίζει. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πια περάσει στην αιωνιότητα, και τα καλντερίμια του Ποταμού σίγουρα έχουν αλλάξει όψη. Όμως, σε αυτό το "κλικ" του φακού, φυλακίστηκε για πάντα η αθωότητα και η ομορφιά μιας άλλης εποχής. Μιας εποχής πιο στερημένης ίσως, αλλά απέραντα αρχοντικής στην καρδιά, την παράδοση και την πίστη της.

___________________

ADELIN FM 

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

_______________________

1 σχόλιο:

  1. Πρώτα διαβάζω το κείμενο και ευχαριστιέμαι και μετά κοιτάζω τη φωτογραφία. Και να μην την κοιτάξω, είναι σαν να την είδα με όσα γράφετε. Μπράβο βρε παιδιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.