ΚΥΘΗΡΑ:Ψίθυροι Καλοκαιριού στην Αγία Μονή του 1964
Ένα Ταξίδι στο Χρόνο: Αγία Μονή, Κύθηρα, 1964
Ένα απλό «κλικ» του φακού, μια φευγαλέα στιγμή που πάγωσε για πάντα στο χρόνο, είναι αρκετή για να κάνει χίλιες αναμνήσεις να πλημμυρίσουν την καρδιά. Σήμερα, ας κάνουμε ένα νοερό ταξίδι πίσω στις ρίζες μας. Προορισμός: τα Κύθηρα του 1964. Είναι μια μέρα μεγάλης γιορτής στην Αγία Μονή, και ο αέρας μυρίζει καλοκαίρι, λιβάνι και προσμονή.
Ο καυτός, ανελέητος ελληνικός ήλιος λούζει το τοπίο, αντανακλώντας την αστείρευτη ζωντάνια των ανθρώπων που έχουν συγκεντρωθεί για να γιορτάσουν. Ρίξτε μια ματιά στα αυτοκίνητα που συνωστίζονται στον προαύλιο χώρο — εκείνα τα εντυπωσιακά μοντέλα της εποχής, που σήμερα φαντάζουν σαν πολύτιμες, ρετρό αντίκες, παρκαρισμένα με μια γοητευτική αταξία. Η Αγία Μονή υψώνεται σαν λευκή όαση. Με τα ολόλευκα, ασβεστωμένα της κτίρια, την χαρακτηριστική της αψίδα και την παλιά εκκλησία με την κεραμιδένια στέγη, στέκεται αγέρωχη και περήφανη, έχοντας για φόντο την επιβλητική, τραχιά σιλουέτα του βουνού. Η αυλή σφύζει από ζωή και γέλια, ενώ κάποιοι, πιο σιωπηλοί παρατηρητές, αγναντεύουν το πανηγύρι από τα στενά μπαλκόνια.
Και εκεί, ακριβώς στην καρδιά αυτής της πολύβουης γιορτής, βρισκόμαστε εμείς. Ο δικός μας μικρόκοσμος. Στα δεξιά της εικόνας, δεσπόζει η μητέρα μου. Ντυμένη με το κομψό μπλε φόρεμά της, δεν είναι απλώς μια φιγούρα στο χαρτί· είναι η απόλυτη προσωποποίηση της ασφάλειας και της άδολης αγάπης. Στέκεται δίπλα στον αδελφό μου, πιθανότατα βιώνοντας για πρώτη φορά τη μαγεία μιας τόσο μεγάλης συνάθροισης. Αν και η φωτογραφία δεν τους έχει απαθανατίσει να κρατιούνται από το χέρι, υπάρχει ένα αόρατο νήμα που τους ενώνει. Μπορείς σχεδόν να νιώσεις την προστατευτική της αύρα να τον τυλίγει, μια σιωπηλή υπόσχεση παντοτινής φροντίδας.
Αυτό το φθαρμένο κομμάτι χαρτί είναι ένα πολύτιμο θραύσμα από το παρελθόν μας. Είναι γεμάτο γλυκόπικρη νοσταλγία για μια εποχή πιο αθώα, για ανθρώπους που αγαπήσαμε βαθιά και για στιγμές που ξέρουμε πως δεν θα ξαναζήσουμε. Όμως, η φωτογραφία μένει εκεί, πεισματικά αναλλοίωτη στον χρόνο, σαν μια πυξίδα της ψυχής, για να μας θυμίζει πάντα από πού ξεκινήσαμε, ποιοι ήμασταν και σε ποια αγκαλιά ανήκουμε.
________________________________
ADELIN FM
ΚΥΘΗΡΑ
_________________________________
Δεν υπάρχουν σχόλια