ΚΥΘΗΡΑ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ: Παράθυρο στο 1962

Ανοίγοντας το παλιό, κιτρινισμένο άλμπουμ με τις φθαρμένες γωνίες, το βλέμμα σταματά σε αυτήν τη φωτογραφία. Είναι σαν να ανοίγει ένα παράθυρο στον χρόνο.

Κύθηρα, στις Καλoκαιρινές  του 1962. Η στιγμή στέκει παγωμένη, γεμάτη από την αυθεντικότητα μιας άλλης εποχής. Ο πατέρας, κομψός και σοβαρός στο καλό του μπλε-γκρι κοστούμι, κοιτάει με σιγουριά στον φακό. Δίπλα του η μητέρα, λαμπερή μέσα στο βαθύ πράσινο παλτό της, στέκεται με καμάρι, καθώς περιμένει σε λίγο καιρό το πρώτο της παιδί, τον αδελφό μου.

Μαζί τους, δύο ακόμη γυναίκες συμπληρώνουν το κάδρο. Η μία, με το παραδοσιακό μαντήλι στο κεφάλι και το ζεστό καφέ σακάκι, φέρνει στο μυαλό την ηρεμία και τη σοφία της παλιάς γενιάς. Η άλλη, νεότερη, με το κομψό τουίντ σακάκι και την παιχνιδιάρικη ριγέ φούστα, εκπέμπει ζωντάνια και ελπίδα για το μέλλον.

Στέκονται όλοι μαζί στον χωμάτινο δρόμο, με φόντο τα χαρακτηριστικά λευκά σπιτάκια του νησιού και την ξερολιθιά. Στο βάθος, ένα παλιό πράσινο φορτηγάκι φαντάζει σαν σύμβολο μιας Ελλάδας που μόλις άρχιζε να αλλάζει.

Αυτή η φωτογραφία δεν είναι απλώς μια εικόνα. Είναι η μυρωδιά του θυμαριού, η γεύση του απλού, αυθεντικού γέλιου. Είναι μια ανάμνηση γεμάτη νοσταλγία για τα χρόνια της αθωότητας, για τις φιλίες που κράτησαν μια ζωή, για μια Ελλάδα που παραμένει ζωντανή μέσα από αυτές τις στιγμές. Μια γλυκιά, μελαγχολική υπενθύμιση των ανθρώπων που μας μεγάλωσαν και των στιγμών που μας διαμόρφωσαν.

______________________________

ΑDELIN FM 

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

________________________________