Ο Επικήδειος Λόγος του Θεοδώρου Κουκούλη για τον Γεώργιο Γάτσιο

Ο επικήδειος λόγος που εκφωνήθηκε κατά το ύστατο χαίρε προς τον Γεώργιο Γάτσιο από τον κ. Θεόδωρο Κουκούλη, πρώην Δήμαρχο Κυθήρων και Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου – Κέντρου Υγείας Κυθήρων «Τριφύλλειο».

Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες

σήμερα με βαθειά οδύνη προπέμπουμε στην τελευταία επίγεια κατοικία του ένα ιδιαίτερα αγαπητό και σεβαστό σε όλους συμπολίτη μας. Αποχαιρετούμε ένα δραστήριο και άοκνο επί πολλά έτη υπηρέτη της κυθηραϊκής κοινωνίας, υπερασπιστή του κοινού καλού και ένθερμου συμπαραστάτη κάθε συνανθρώπου που του ζητούσε βοήθεια. Κατευοδώνουμε τον απλό και αθόρυβο συγχωριανό μας, τον Γεώργιο Γάτσιο.

Ο αείμνηστος Γεώργιος, αν και μη Κυθήριος, βρέθηκε στο νησί μας ήδη από την δεκαετία του 1970 για να επιτελέσει το ύψιστο καθήκον προς την πατρίδα. Ως αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας μας υπηρέτησε με ευσυνειδησία, ζήλο και αφοσίωση στο καθήκον τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε όποια θέση τον κάλεσε η ανάγκη και τον τοποθέτησε η πατρίδα. Στα Κύθηρα, πρόσφερε με επάρκεια, ακεραιότητα και εντιμότητα τις υπηρεσίες του στην μικρή μονάδα του TACAN κατακτώντας την συμπάθεια και την απροϋπόθετη αποδοχή από την τοπική κοινωνία. Δυστυχώς, σε μεταγενέστερους καιρούς, όταν η πολιτική αντιπαράθεση οξύνθηκε και δηλητηρίασε τις ανθρώπινες σχέσεις, ο αείμνηστος Γεώργος δοκίμασε την απόλυτη πικρία από την άδικη μεταχείριση που τού επιφυλάχθηκε και η οποία τον οδήγησε σε πρόωρη αποστρατεία με τον βαθμό του Σμηναγού. Ο εκλιπών ούτε διαμαρτυρήθηκε ούτε άλλαξε την στάση του απέναντι στους συμπολίτες του. Σιώπησε δείχνοντας το μεγαλείο της ψυχής του, το ήθος και την υπερηφάνεια του ως πρώην μέλος της ένδοξης Πολεμικής Αεροπορίας μας.

Η ενασχόλησή του με τα κοινά -ως πολίτης πλέον- ξεκίνησε με την ανάληψη της θέσεως του Προέδρου στο Τριφύλλειο Νοσοκομείο μας, την οποία τίμησε στο έπακρο συμπάσχοντας με όσους κατέφευγαν σε αυτό. Αυστηρός, αλλά δίκαιος κατά την διοίκηση, ήπιος και διαλλακτικός, αποχωρώντας από την διοίκησή του άφησε τόσο στους εργαζομένους στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα όσο και στους ασθενείς μόνο θετικές εντυπώσεις και αναμνήσεις.

Η βούλησή του για προσφορά στην κυθηραϊκή κοινωνία τον οδήγησε να ασχοληθεί με την Τοπική Αυτοδιοίκηση εκλεγόμενος επί μία τετραετία στην δεκαετία του 1990 Πρόεδρος στην Κοινότητα Λογοθετιανίκων. Η πολιτική εμπειρία που απέκτησε κατά την προεδρική θητεία του, ο ήπιος χαρακτήρας του, η απουσία πνεύματος διχαστικού και τοξικού, καθώς και η διάχυτη έξωθεν καλή μαρτυρία που πάντοτε τον συνόδευε και η σταθερή θέληση που διέθετε να υπηρετεί τους συμπολίτες του οδήγησαν τον αείμνηστο Δήμαρχο, Αρτέμη Καλλίγερο να του εμπιστευθεί, κατά τις δύο δημαρχιακές θητείες του, την λίαν υπεύθυνη θέση τού Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Κυθήρων.

Ο αείμνηστος Γεώργιος δεν διακατείχετο από υπεροψία, αλαζονεία και εγωισμό. Τα αξιώματα και οι θέσεις στις οποίες υπηρέτησε δεν άλλαξαν, δεν επηρέασν τον χαρακτήρα του. Παρέμεινε απλός και ταπεινός. Η συζήτηση μαζί του ήταν πάντοτε μεστή περιεχομένου και παραγωγική. Όταν όμως οι περιστάσεις το απαιτούσαν χρησιμοποιούσε εύθυμο, απλό και ξεκούραστο λόγο. Αφιέρωνε χρόνο σε όλους, ανεξαρτήτως επιπέδου γνώσεων και κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Δεν έκανε διακρίσεις. Μιλούσε για την Πολιτική, για τα θέματα που απασχολούσαν το νησί μας, για το κυνήγι και για το ψάρεμα. Λάτρης του κυνηγιού δημιούργησε σταθερούς φίλους που τον συνόδευαν στα δύσβατα μονοπάτια του νησιού αναζητώντας όχι τόσο το θήραμα όσο την ευχάριστη παρέα του.

Η παραμονή του στα Κύθηρα έμελλε επίσης να έχει ευτυχή έκβαση στην ιδιωτική του ζωή γνωρίζοντας και νυμφευόμενος την αγαπημένη του Μαρία, της οποίας υπήρξε διαρκές στήριγμα και πολυτιμότατος βοηθός, όταν η Μαρία βρέθηκε εν μέσω κυκεώνα δικαστικών αγώνων με αφορμή την λειτουργία του πανελληνίως γνωστού καταστήματός της. Αλλά και η Μαρία, πάντοτε πολύτιμος σύντροφος και αρωγός, ιδιαίτερα στις δύσκολες ώρες της ασθενείας του κατά τα τελευταία χρόνια στάθηκε δίπλα του βράχος γρανιτένιος και ακλόνητος.

Ο αείμνηστος εκλιπών δεν ήταν οπαδός των εύκολων και βιαστικών λύσεων, της προχειρότητας και του ερασιτεχνισμού. Όπως συνήθως λέει ο λαός μας, ακόμη και σε στιγμές απραξίας, το μυαλό του δούλευε με χίλιες στροφές για να βρεί απαντήσεις και λύσεις είτε σε προβλήματα του Νοσοκομείου και της Κοινότητας είτε του Δήμου και του καταστήματος της Μαρίας.

Ο αγαπημένος και σεβαστός μας Γεώργιος φεύγει σήμερα από κοντά μας έχοντας αφήσει βαθύ και ανεξίτηλο αποτύπωμα σε κάθε θέση που υπηρέτησε και τίμησε με την παρουσία και το έργο του.

Από την Χώρα των Ζώντων, όπου πιστεύουμε ότι το έλεος και η αγάπη του Ουράνιου Πατέρα μας θα τον κατατάξει, θα μάς υπενθυμίζει το χρέος όλων μας στην ανυστερόβουλη προσφορά προς τον συνάνθρωπο και στο καθήκον μας απέναντι στο Εμείς και όχι στο Εγώ.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του