Κύθηρα 1962: Η ιστορία ενός ξένου που έγινε δικός τους άνθρωπος

Η φωτογραφία της ημέρας:

Κύθηρα, 1962. Ένα απλό, ζεστό καφενείο του νησιού γεμάτο από άκρη σε άκρη. Τα παλιά τραπέζια, το χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο καρό μωσαϊκό στο πάτωμα, και γύρω γύρω οι άνθρωποι του μόχθου — γέροντες, νέες κοπέλες με πλεξούδες, πατεράδες και μανάδες που έβλεπαν τα σπίτια τους να αδειάζουν.

Είναι η εποχή που η φτώχεια και η μαζική μετανάστευση αφαcontextματώνουν τα Κύθηρα. Όλα τα βλέμματα είναι καρφωμένα σε έναν ξένο, που όμως έγινε δικός τους άνθρωπος.

Ο αξεχαστος Ολλανδός πολιτικός μηχανικός και αρχιτέκτονας, Γεώργιος Κόκσμα (George Koksma), στέκεται όρθιος ανάμεσά τους. Μαζί με τη σύζυγό του, την Άννα, είχαν φτάσει στα Κύθηρα το 1960 ως απεσταλμένοι του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών (World Council of Churches). Δεν ήρθαν για να περάσουν τα καλοκαίρια τους· ήρθαν για να σηκώσουν στις πλάτες τους έναν τόπο που λύγιζε.

Με το κοστούμι του και το βλέμμα γεμάτο αποφασιστικότητα, μιλά στους κατοίκους όχι αφ' υψηλού, αλλά σαν αληθινός συμπατριώτης. Εξηγεί, σχεδιάζει, οραματίζεται δρόμους, έργα, ανασυγκρότηση και μια δεύτερη ευκαιρία ζωής. Και οι Κυθήριοι, ακούγοντάς τον, νιώθουν για πρώτη φορά μετά από χρόνια μια σπίθα ζωντανή: την ελπίδα ότι το νησί τους δεν θα πεθάνει.

Ο Κόκσμα δεν έφτιαξε απλώς πέτρινους τοίχους και υποδομές· έχτισε ξανά την αξιοπρέπεια και το μέλλον ενός ολόκληρου λαού. Το αποτύπωμά του έμεινε ανεξίτηλο, να θυμίζει πως η αγάπη και η προσφορά δεν έχουν σύνορα.

Πηγή φωτογραφίας διαδίκτυο.

__________________________

ΑDELIN FM

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

__________________________

Photo of the Day: Kythira 1962: The story of a foreigner who became one of their own

Kythira, 1962. A simple, warm island café packed from corner to corner. Old tables, the characteristic black-and-white checkered mosaic floor, and all around, hard-working people—elders, young women with braids, fathers, and mothers who watched their homes empty out.

It is an era when poverty and mass emigration are bleeding Kythira dry. Every eye is fixed on a foreigner, who nevertheless became one of their own.

The unforgettable Dutch civil engineer and architect, George Koksma (Γεώργιος Κόκσμα), stands upright among them. Together with his wife, Anna, they had arrived in Kythira in 1960 as representatives of the World Council of Churches. They didn't come to spend their summers; they came to shoulder the burden of a place that was crumbling.

In his suit and with a look full of determination, he speaks to the locals not from above, but like a true compatriot. He explains, plans, and envisions roads, infrastructure, reconstruction, and a second chance at life. And the people of Kythira, listening to him, feel a living spark for the first time in years: the hope that their island will not perish.

Koksma didn't just build stone walls and infrastructure; he rebuilt the dignity and the future of an entire community. His mark remains indelible, a reminder that love and giving know no borders.

Photo source: Internet.

ADELIN FM

KYTHIRA RADIO