Μαθήτριες της Ζωής: Η εκπαίδευση των γυναικών στα μεταπολεμικά Κύθηρα

Η φωτογραφία της ημέρας:

Μια ξεθωριασμένη φωτογραφία, με τα χρώματα του χρόνου να έχουν δώσει μια ονειρική, σχεδόν ζωγραφική αίσθηση στην πραγματικότητα. Κοιτάζοντάς την, μεταφερόμαστε σε μια άλλη εποχή: στα μέσα της δεκαετίας του 1950, στα Κύθηρα. Το βλέμμα αιχμαλωτίζεται από μια ομάδα νέων γυναικών με ομοιόμορφες μπλε ποδιές και λευκούς γιακάδες, που αποπνέουν την αίσθηση της φρεσκοπλυμένης καθαριότητας και της αθωότητας.

Στέκονται με μια σεμνή, γεμάτη προσμονή υπερηφάνεια. Στο κέντρο δεσπόζει η επιβλητική, πατρική φιγούρα ενός ιερέα, του πνευματικού οδηγού και προστάτη αυτής της μικρής κοινότητας. Πίσω τους διακρίνονται ένα κτήριο και η βλάστηση του νησιού. Αυτή η φωτογραφία, τραβηγμένη πριν ανεγερθεί το μόνιμο κτήριο στον Μυλοπόταμο τη δεκαετία του '60 με τη βοήθεια Ολλανδών εθελοντών, μας αποκαλύπτει μια ίσως πιο πρώιμη, πιο «αυθεντική» στιγμή της ιστορίας.

Αυτά τα κορίτσια, προερχόμενα από τα Κύθηρα, την Πελοπόννησο και τα Αντικύθηρα, δεν μάθαιναν απλώς· σφυρηλατούσαν το μέλλον τους. Ήταν οι μαθήτριες της Οικοκυρικής Σχολής Μυλοποτάμου, μιας σχολής που ιδρύθηκε το 1945 με πρωτοβουλία του υπουργού Γρηγόρη Κασιμάτη. Από το 1945 μέχρι το 1959 η Σχολή στεγάστηκε στην Καρβουνάδα. Το 1959 μετακόμισε στον Μυλοπόταμο και φιλοξενήθηκε στην Οικία Δαμιανού Στρατηγού και Κρητικού, ενώ το 1971 μεταφέρθηκε στο νέο κτήριο που κατασκευάστηκε στην ίδια περιοχή με δαπάνη του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.

Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν ποικίλα: οικιακή οικονομία, πρώτες βοήθειες, διαιτητική, κοπτική-ραπτική, χειροτεχνία, γεωπονικά, υγιεινή, βρεφοκομία, μαγειρική, υφαντουργία, θρησκευτικά, ιστορία, ελληνικά, αριθμητική, γυμναστική και ωδική. Εκεί μάθαιναν πώς να ράβουν τα δικά τους ρούχα, πώς να μαγειρεύουν με φροντίδα, πώς να μεριμνούν για την υγιεινή και τις πρώτες βοήθειες της οικογένειας, πώς να γίνουν οι στυλοβάτες ενός σπιτικού. Η «οικοκυρική» ήταν τέχνη και ευθύνη, και η σχολή τούς πρόσφερε πολύτιμα εφόδια για τη ζωή.

Η φωτογραφία είναι βαθιά συγκινητική, γιατί αποτελεί μια «σιωπηλή υπόσχεση». Πού να βρίσκονται άραγε σήμερα αυτές οι γυναίκες; Τι απέγιναν οι ζωές τους; Πόσα σπίτια «έστησαν», πόσα παιδιά μεγάλωσαν, πόσες δυσκολίες αντιμετώπισαν με τα εφόδια που απέκτησαν εκεί;

Πρόκειται για μια μαρτυρία από την εποχή των ονείρων και της ελπίδας, σε μια Ελλάδα που πάσχιζε να σταθεί στα πόδια της μετά τον πόλεμο. Μια φωτογραφία γεμάτη νοσταλγία για μια χαμένη αθωότητα, αλλά και σεβασμό για μια γενιά που, με σκληρή δουλειά και γνώση, έχτισε τις οικογένειες και το μέλλον. Μια εικόνα-μνήμη, που μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή «οικοκυρική» ξεκινάει από την αγάπη και τη φροντίδα για τον άνθρωπο.

ADELIN FM 

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

___________________________________________________________________

Photo of the Day: Students of Life – Women's Education in Post-War Kythira

A faded photograph, where the colors of time have lent a dreamlike, almost painterly feel to reality. Looking at it, we are transported to another era: the mid-1950s, in Kythira. The eye is captivated by a group of young women in uniform blue aprons and white collars, exuding a sense of freshly washed cleanliness and innocence.

They stand with a modest, expectant pride. In the center dominates the imposing, paternal figure of a priest, the spiritual guide and protector of this small community. Behind them, a building and the island's vegetation can be seen. This photograph, taken before the permanent building was erected in Mylopotamos in the 1960s with the help of Dutch volunteers, reveals to us a perhaps earlier, more "authentic" moment in history.

These girls, hailing from Kythira, the Peloponnese, and Antikythira, were not merely learning; they were forging their future. They were the students of the Mylopotamos School of Domestic Science, founded in 1945 on the initiative of Minister Grigoris Kasimatis.

A Brief Timeline of the School:

• 1945 – 1959: The school was housed in Karvounada.

• 1959: It moved to Mylopotamos and was hosted in the Damianou Stratigou and Kritikou House.

• 1971: It was transferred to a new building constructed in the same area, funded by the World Council of Churches.

The Curriculum: The subjects taught were highly diverse and practical. They included:

• Home economics and dietetics

• First aid and hygiene

• Cutting, sewing, and handicrafts

• Agronomy and infant care

• Cooking and weaving

• Religious education, history, and Greek

• Arithmetic, physical education, and music (singing)

There, they learned how to sew their own clothes, how to cook with care, how to provide for the hygiene and first aid of the family, and how to become the pillars of a household. "Homemaking" was both an art and a responsibility, and the school offered them valuable tools for life.

The photograph is deeply moving because it represents a "silent promise." Where might these women be today? What became of their lives? How many homes did they "build," how many children did they raise, how many hardships did they face using the skills they acquired there?

It is a testimony from an era of dreams and hope, in a Greece struggling to get back on its feet after the war. It is a photograph full of nostalgia for a lost innocence, but also respect for a generation that, with hard work and knowledge, built families and the future. An image-memory, reminding us that true "homemaking" starts with love and care for humanity.

ADELIN FM KYTHIRA RADIO