Η αιώνια γοητεία του Καραβά

Η φωτογραφία της ημέρας:

Μια εικόνα, χίλιες αναμνήσεις, και ένας στίχος που αντηχεί αενάως στα πέτρινα σοκάκια του χρόνου.

«Στον Καραβά θα παντρευτώ μια όμορφη νεράιδα, για προίκα θα μου δώσουνε αμύγδαλα κ' αχλάδια...»

Αυτός ο στίχος, εμποτισμένος με τη ζεστή, δωρική φωνή της Ρεγγίνας Πρωτοψάλτη από το μακρινό 1970, δεν είναι απλώς λόγια. Είναι η ίδια η ψυχή των Κυθήρων αποτυπωμένη σε νότες. Και εδώ, σε αυτό το υπέροχο, νοσταλγικό καρέ, ο πολυτραγουδισμένος Καραβάς αποκαλύπτει όλη την ανέγγιχτη μαγεία του.

Βυθίζοντας το βλέμμα στην εικόνα, νιώθεις τον ήλιο στις κατάλευκες προσόψεις των σπιτιών, που στεφανώνονται από κεραμιδί στέγες και πλαισιώνονται από το βαθύ γαλάζιο στα παράθυρα. Μοιάζουν να σκαρφαλώνουν νωχελικά στην πλαγιά, αγκαλιάζοντας τα πανάρχαια πεζούλια – τους πέτρινους μάρτυρες ενός μόχθου που έθρεψε γενιές. Κάθε σκαλοπάτι, κάθε ρίζα ελιάς, κάθε δέντρο, ψιθυρίζει μια ιστορία αγώνα, φροντίδας και μιας βαθιάς, οργανικής σύνδεσης με τη γη.

Ο δρόμος που ελίσσεται φιδωτά προς το χωριό, με τη μοναχική φιγούρα να τον διασχίζει, φαντάζει σαν το αιώνιο μονοπάτι της επιστροφής. Μιας επιστροφής σε μια εποχή πιο απλή, πιο αυθεντική, όπου η ομορφιά κρυβόταν στην ευωδιά των αμυγδάλων, στη γεύση των αχλαδιών, στην υπόσχεση μιας «νεράιδας» και στην άδολη αγάπη για έναν τόπο ριζωμένο στην πλαγιά.

Αυτός ο Καραβάς, όπως τον αιχμαλωτίζει ο φακός, είναι ένας τόπος όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει υποκλιθεί στην ομορφιά, σταματώντας το πέρασμά του για να αφήσει πίσω μια γλυκιά, μελωδική μελαγχολία. Είναι ο Καραβάς των παιδικών μας χρόνων, των ατέλειωτων καλοκαιριών, των τραγουδιών που δεν ξεχάστηκαν ποτέ.

_________________________

ADELIN FM

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

______________________________