Η Αυλή των Αναμνήσεων: Το Δημοτικό Σχολείο του Ποταμού το 1970

Η φωτογραφία της ημέρας:

Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις... και ίσως περισσότερες αναμνήσεις, που ξυπνούν με κάθε βλέμμα.

Η Ειρηνη Βενερη-Τραβασαρου  μας ταξιδεύει πίσω, στο 1970. Είναι η αυλή του Δημοτικού Σχολείου του Ποταμού, λουσμένη στο φως, με τους πέτρινους τοίχους και τα κάγκελα που στέκουν εκεί, βουβοί μάρτυρες της παιδικής  αθωότητας. Στο κέντρο, σεβάσμιοι και επίσημοι, οι αείμνηστοι δασκάλοι, ο Γεώργιος Διακόπουλος και η Βούλα Χλαμπέα, μας θυμίζουν την αφοσίωση εκείνης της εποχής.

Ας σταθούμε μπροστά σε αυτά τα πρόσωπα, ας αγγίξουμε τις αναμνήσεις που τα συνοδεύουν. Τα ριγέ μπλουζάκια, τα κοντοκουρεμένα κεφάλια των αγοριών, τα φορεματάκια των κοριτσιών... είναι οι λεπτομέρειες που μας θυμίζουν το τότε. Το γέλιο του Σπύρου Μιχαλακάκη, η ζωηράδα του Κώστα Θεοδωρακάκη, η σκέψη του Μάνου Τριφύλλη, η πονηριά του Τάκη Ταμβάκη. Η Ντίνα Σαμίου, η Δήμητρα Σουλιώτη, η Πόπη Σουρή, η Μάντη Παυλάκη. Ο Παναγιώτης Κασιμάτης με το σοβαρό του βλέμμα, η Βάσω Φαρδούλη.

Και αυτά τα παιδιά που τα ονόματά τους έχουν λίγο σβηστεί από τη μνήμη, ο Άλκης και η Νίκη... Η Ρούλα και η Πόπη Κομηνού, η Νίκη Καστρισίου. Και η ίδια η Κορίνα Θεοδωρακάκη, με το δικό της ξεχωριστό χαμόγελο. Η Καλυψώ Μιχαλακάκη, ο Θανάσης Τριφύλης, ο Γιώργος Καλογρίδης, η Μαρία Ταμβάκη, ο Γιώργος Πρωτοψάλτης. Ο Θόδωρος και ο Σταύρος Μεγαλοκονόμος, ο Βρεττός Στελίου.

Γιώργος, Καλυψώ, Σταματία Καλογρίδη, Ρούλα, Νίκη, Κορίνα, Ντίνα... ονόματα που σφράγισαν μια εποχή, μια παρέα. Ένα Δημοτικό Σχολείο, γεμάτο φωνές, όνειρα, και την ελπίδα ενός αύριο που τώρα, κοιτάζοντας πίσω, καταλαβαίνουμε πόσο γρήγορα ήρθε.

Κοιτάζοντας αυτή την εικόνα οι χίλιες λέξεις μετατρέπονται σε χίλια συναισθήματα. Μια σιωπηλή ευγνωμοσύνη για όσα ζήσαμε και για όσους μας διαμόρφωσαν. Για τους δασκάλους μας, και για εμάς, τα παιδιά της τότε, που ακόμα κουβαλάμε μέσα μας εκείνη την αυλή.

______________________

ADELIN FM 

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

_____________________________