Αγέρωχες στη Θύελλα:Σαν να μην έφυγαν ποτέ, η ανατριχιαστική ομορφιά της μνήμης

Η φωτογραφία της ημέρας:

Είναι από εκείνες τις εικόνες που κρύβουν μέσα τους ολόκληρες ζωές, χαρές, τραγωδίες και την ίδια την ιστορία του τόπου μας, υφασμένη με τις κλωστές των παραδοσιακών τους φορεσιών.

Αυτές οι τρεις γυναίκες, ντυμένες με τα περίτεχνα κεντήματα, τα υφαντά και τα βαριά κοσμήματα της εποχής, στέκονται μπροστά στον φακό με μια αρχοντιά και μια σοβαρότητα που συγκινεί. Τότε που αυτές οι στολές δεν ήταν μουσειακά εκθέματα, αλλά τα «καλά» τους ρούχα για τις γιορτές και τις σημαντικές στιγμές της ζωής τους.

Όμως, είναι η ιστορία πίσω από τα πρόσωπα που δίνει σε αυτή την εικόνα μια ανατριχιαστική βαρύτητα:

• Στα δεξιά, στέκεται η Δήμητρα Κατσούλη. Το βλέμμα της είναι καθαρό, ήρεμο, γεμάτο από τη νιότη και τα όνειρα των 22 της χρόνων. Υπάρχει μια αβάσταχτη αντίθεση ανάμεσα σε αυτό το γαλήνιο κορίτσι με την πλεξούδα και τη φρικτή μοίρα που την περίμενε. Το νήμα της ζωής της κόπηκε βίαια, άδικα, μέσα στη φρίκη του βομβαρδισμού του Πειραιά. Σήμερα, το όνομά της δεν είναι απλώς μια ανάμνηση για τους δικούς της, αλλά στέκει εκεί, χαραγμένο στην ψυχρή μαρμάρινη πλάκα του Δημαρχείου, ως αιώνιος μάρτυρας της θυσίας και της αγριότητας του πολέμου. Σε αυτή τη φωτογραφία, όμως, θα είναι για πάντα 22 ετών, ζωντανή και περήφανη.

• Στο κέντρο, καθιστή, η Κανελλιά Γ. Κατσούλη, το κορίτσι που γεννήθηκε στο ξεκίνημα του αιώνα, το 1901. Με τα γυαλιά της και τα χέρια της ακουμπισμένα στο κεντητό ποδιά της, αποπνέει μια στωικότητα. Είναι η γυναίκα που είδε τον κόσμο να αλλάζει, που ίσως σήκωσε το βάρος της απώλειας της Δήμητρας, η γυναίκα που ενώνει το χθες με το σήμερα.

• Αριστερά τους, η συγγενής, κρατώντας τη στάμνα, με το κεφάλι ψηλά. Συμπληρώνει αυτόν τον κύκλο της οικογένειας, στέκοντας φύλακας δίπλα στις άλλες δύο, δεμένες όλες μαζί με τους άρρηκτους δεσμούς του αίματος.

Αυτή η φωτογραφία δεν είναι απλώς ένα κομμάτι χαρτί. Είναι ένα ιερό κειμήλιο. Είναι ένα «μνημόσυνο» για τη Δήμητρα που έφυγε νωρίς, μια υπόκλιση στην Κανελλιά και την εποχή της, και μια απόδειξη πως όσο μνημονεύουμε τους ανθρώπους μας και λέμε τις ιστορίες τους, εκείνοι συνεχίζουν να ζουν ανάμεσά μας, φωτεινοί και αγέρωχοι, ακριβώς όπως στάθηκαν εκείνη τη μέρα μπροστά στον φωτογράφο.

Ευχαριστούμε θερμά την κα Eleni Katsouli για την φωτογραφία και τις πληροφορίες.

__________________________

ADELIN FM

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

_______________________