ΚΥΘΗΡΑ:Το Ταξίδι του «Ψαρομμάτη»: Μια Ανάμνηση από το Λιμάνι της Αγίας Πελαγίας

Η φωτογραφία της ημέρας:

Κύθηρα:Βρισκόμαστε στο λιμάνι της Αγίας Πελαγίας, ένα μεσημέρι του 1970? κάπου εκεί... Ο ήλιος καίει πάνω στον μόλο, αλλά ο αέρας φέρνει μαζί του τη μυρωδιά του πετρελαίου και της θάλασσας. Σήμερα, η μνήμη μας στρέφεται σε ένα θρυλικό σκαρί από το απέναντι νησί, που για χρόνια υπήρξε η «γέφυρα» της απομόνωσης: το καΐκι του Ψαρομμάτη από την Ελαφόνησο.

Στην άκρη του λιμανιού, η κίνηση είναι πυρετώδης αλλά ήσυχη. Το καΐκι, φορτωμένο μέχρι τα μπούνια, ετοιμάζεται για ακόμα ένα πέρασμα προς τη Νεάπολη.

Στα δεξιά της φωτογραφίας, σαν αμετακίνητοι φρουροί μιας μνήμης που αρνείται να σβήσει, με βλέμμα καθαρό και ψυχή όρθια, διακρίνονται δύο μορφές που έγιναν ένα με την ιστορία των Κυθήρων: ο Μιχάλης Πρινέας και ο Σπύρος Ανδρόνικος. Σήμερα, που και οι δύο έχουν πια "σαλπάρει" για τη μεγάλη γαλήνη, η εικόνα αυτή δεν είναι απλά ένα χαρτί, αλλά ένα παράθυρο στον χρόνο που μας επιτρέπει να τους αντικρίσουμε ξανά.

Δίπλα τους, ένα μικρό πράσινο αυτοκίνητο με ολλανδικές πινακίδες ισορροπεί πάνω στο σκαρί, θυμίζοντάς μας πόσο δύσκολη —και σχεδόν ακατόρθωτη— φαινόταν τότε η μεταφορά ενός οχήματος.

Ανάμεσα στους επιβάτες, μια γυναίκα με κομψό, ψυχεδελικό φόρεμα της εποχής και ένας άνδρας με ψάθινο καπέλο περιμένουν το σινιάλο της αναχώρησης. Είναι πρόσωπα ανώνυμα για εμάς, αλλά κουβαλούν τις δικές τους ιστορίες, ίσως ένα ταξίδι επιστροφής ή μια αναζήτηση περιπέτειας στο νησί των Κυθήρων.

Η φωτογραφία αυτή δεν είναι απλώς ένα ντοκουμέντο· είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου που αγάπησε τον τόπο μας από μακριά. Την τράβηξε ένας Ολλανδός φοιτητής, ένας από εκείνους τους νέους που ήρθαν στο νησί για να δουλέψουν δίπλα στον εμβληματικό Κόξμαν. Μέσα από τον φακό του, κατάφερε να φυλακίσει την αυθεντικότητα μιας Ελλάδας που σιγά-σιγά χάνεται.

«Ο Ψαρομμάτης δεν μετέφερε μόνο εμπορεύματα και ανθρώπους· μετέφερε ελπίδες, γράμματα και την προσμονή της αντάμωσης.»

Σήμερα, κοιτάζοντας αυτό το ξεθωριασμένο χρώμα της φωτογραφίας, νιώθουμε ένα σφίξιμο στην καρδιά. Είναι η συγκίνηση για τους ανθρώπους που «έφυγαν», για τα καΐκια που πέθαναν στα λιμάνια, αλλά κυρίως για εκείνη την αγνή αίσθηση του ταξιδιού που δεν θα ξαναγυρίσει.

Ευχαριστούμε θερμά τον αναγνώστη μας που μοιράστηκε μαζί μας αυτόν τον θησαυρό, επιτρέποντάς μας να ταξιδέψουμε για λίγο πίσω, στο λιμάνι της νιότης μας.

_____________________________

ADELIN FM

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΥΘΗΡΩΝ

_______________________________