ΚΥΘΗΡΑ ΠΟΤΑΜΟΣ 1970:Άγγελος Γ. Πλουμίδης.Μια ζωή κεντημένη με μόχθο και αξιοπρέπεια

Η φωτογραφία της ημέρας:

Άγγελος Γ. Πλουμίδης: Μια ζωή κεντημένη με μόχθο και αξιοπρέπεια

Η φωτογραφία της ημέρας δεν είναι απλώς ένα πορτρέτο· είναι το παράθυρο σε μια Ελλάδα που χάνεται, αλλά εξακολουθεί να μας εμπνέει. Είναι η ιστορία του Άγγελου Γ. Πλουμίδη.

Τα χρόνια της αθωότητας και η φωτιά του πολέμου

Γεννημένος το 1909 στο Ελληνικό Μονεμβασίας, ο Άγγελος μεγάλωσε σε μια πολυμελή οικογένεια, μαθαίνοντας από παιδί πως η γη θέλει αγάπη και ο ιδρώτας είναι το τίμημα της επιβίωσης. Όμως, η μοίρα της γενιάς του ήταν γραμμένη με μελάνι πολέμου. Το 1940, τον βρίσκει στην πρώτη γραμμή, ένας "στρατιώτης της λευτεριάς" ανάμεσα στις παγωμένες κορυφές της Αλβανίας. Εκεί, μέσα στα χιόνια, σφυρηλατήθηκε η ψυχή του.

Η επιστροφή, όμως, δεν ήταν ρόδινη. Τα πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν τον σημάδεψαν. Οι πολιτικές του πεποιθήσεις έγιναν η αιτία διωγμών και ανηλεών ξυλοδαρμών. Ο Άγγελος στάθηκε όρθιος, ακόμα και όταν τα αντίποινα άγγιξαν την ίδια του την οικογένεια, πληρώνοντας ακριβά το τίμημα των ιδεών του.

Η αγάπη και το ταξίδι για ένα καλύτερο αύριο

Το 1947, μέσα στις στάχτες του εμφυλίου, ανθίζει η ελπίδα. Παντρεύεται την Ελένη Αρώνη από την Ελαφόνησο. Μαζί ξεκινούν να χτίζουν το δικό τους σπιτικό, αποκτώντας τα πρώτα τρία τους παιδιά: τον Γιώργο, τη Ματούλα και την Κατερίνα. Όμως η φτώχεια εκείνων των χρόνων ήταν σκληρή. Με την καρδιά βαριά αλλά το βλέμμα καθαρό, ο Άγγελος παίρνει τη μεγάλη απόφαση της "εσωτερικής μετανάστευσης".

"Δεν φεύγει ο άνθρωπος γιατί θέλει, αλλά γιατί η ελπίδα για τα παιδιά του είναι πιο δυνατή από τη ρίζα του."

Ο Μπάρμπα-Αγγελής των Κυθήρων

Τα Κύθηρα άνοιξαν την αγκαλιά τους για να υποδεχτούν τον ξένο που έμελλε να γίνει δικός τους άνθρωπος. Με την πολύτιμη συμπαράσταση του αείμνηστου προέδρου των Ποταμίων, Μιχαήλ Μεγαλοκονόμου, και της συζύγου του Μαρίας, ο Άγγελος στήνει το τσαγκάρικό του.

Εκεί, ανάμεσα στη μυρωδιά του δέρματος και το χτύπημα του σφυριού, γεννήθηκε ο "μπάρμπα-Αγγελής" ή "μαστρ-Αγγελής". Ένας άνθρωπος που δεν επιδιόρθωνε απλώς παπούτσια, αλλά κέρδιζε τον σεβασμό μιας ολόκληρης κοινωνίας με την τιμιότητα και το χαμόγελό του. Στο νησί η οικογένεια μεγάλωσε, με τον ερχομό της μικρής Μαίρης.

Το πικρό ποτήρι και η γαλήνη

Τα χρόνια πέρασαν και ο δρόμος τον έβγαλε στον Πειραιά, κοντά στα παιδιά του που είχαν πια τραβήξει τη δική τους πορεία. Έφυγε το 1996, πλήρης ημερών, έχοντας ζήσει μια ζωή γεμάτη. Η μοίρα του επεφύλασσε το πιο πικρό ποτήρι – την απώλεια του γιου του – μια πληγή που κράτησε βουβή μέχρι το τέλος.

Όμως, έφυγε "χορτάτος", έχοντας στην αγκαλιά του επτά εγγόνια και τρία δισέγγονα, βλέποντας τους κόπους του να καρπίζουν στις επόμενες γενιές.

Μπάρμπα-Αγγελή, η ιστορία σου είναι η ιστορία της πατρίδας μας. Μιας πατρίδας που πονάει, που αγωνίζεται, αλλά που πάντα, στο τέλος, βρίσκει το φως μέσα από την αγάπη και τη δουλειά.

ADELIN 107,3 FM ΚΥΘΗΡΑ

_______________________________________________________