ΚΥΘΗΡΑ:ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΟΝΗ ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ 1964

Κάπου στο 1964, στα ηλιόλουστα Κύθηρα, η Αγία Μόνη γίνεται το σκηνικό μιας πολύτιμης οικογενειακής στιγμής. Η μητέρα μου, κομψή με το βαθύ μπλε της φόρεμα με τις λευκές λεπτομέρειες και τα γυαλιά ηλίου της εποχής, ποζάρει με ένα ζεστό χαμόγελο, κρατώντας τρυφερά τον αδελφό μου. 

Πίσω τους, η τραχιά ομορφιά της Κυθηραϊκής γης εκτείνεται μέχρι τον ορίζοντα, με την ξηρή, ορεινή κοιλάδα να απλώνεται κάτω από τον καθαρό ουρανό. Ένα ρετρό πράσινο-λευκό λεωφορείο, μάρτυρας μιας άλλης εποχής, στέκεται παρκαρισμένο, ενώ άλλα παλιά οχήματα βρίσκονται στο βάθος, υποδηλώνοντας ίσως μια εκδρομή ή ένα προσκύνημα. 

Αυτή η φωτογραφία, είναι μια παγωμένη στιγμή στο χρόνο, ένα παράθυρο σε μια εποχή αθωότητας και ελπίδας. Μια εικόνα που μιλάει για την οικογένεια, τις ρίζες και την αιώνια ομορφιά του ελληνικού τοπίου.