Κουβεντούλα στο ¨σιναμπελο¨. Αλοϊζιάνικα, κάπου εκεί στα χρόνια του 1960

Η Φωτογραφία της ημέρας.

Στα Αλοϊζιάνικα, κάπου εκεί στα χρόνια του 1960, ο χρόνος κυλούσε αλλιώς — πιο αργά, πιο ανθρώπινα. Στο σινάμπελο, δίπλα στο πετρόχτιστο τοιχάκι, οι κάτοικοι του χωριού είχαν πιάσει την κουβεντούλα τους, όπως κάθε απόγευμα. Γυναίκες με μαντήλια και ζεστά χαμόγελα, άντρες λιγομίλητοι μα παρόντες, όλοι μαζί σαν μια μεγάλη οικογένεια.

Οι λέξεις πήγαιναν κι έρχονταν, γεμάτες ιστορίες, μικρές ανησυχίες και απλές χαρές. Ένα παιδί στην αγκαλιά, ένα βλέμμα που χάνεται μακριά, ένα χαμόγελο που λέει περισσότερα απ’ όσα χρειάζονται λόγια. Ο ήλιος έγερνε σιγά-σιγά, μα η συντροφιά κρατούσε ακόμα — γιατί τότε, το «μαζί» είχε αξία.

Ήταν στιγμές καθημερινές, μα τόσο πολύτιμες. Στιγμές που έγιναν μνήμη και κράτησαν ζωντανή την ψυχή του τόπου.