Eφυγε ένας μεγάλος Βατικιώτης. Ένας μεγάλος Παραδεισιώτης!

Corto Maltese

Eφυγε ένας μεγάλος Βατικιώτης.

Ένας μεγάλος Παραδεισιώτης!

Ένας άνθρωπος που τον διακατείχε μια σπάνια ευγένεια και ένα υψηλό ήθος.

Μετανάστης στην Αυστραλία και μετά στην Αμερική, εντελώς αυτοδημιούργητος.

Η προσφορά του στον τόπο μας υπήρξε συνεχής, ανιδιοτελής, γενναιόδωρη.

Πόσοι σύλλογοι, φορείς, πολίτες δεν είχαν ζητήσει χρήματα από τον Τζίμη τον Χαραμή.

Πόσες μελέτες είτε μόνος, είτε σε συνεργασία με άλλους ομογενείς δεν είχε χρηματοδοτήσει για να αναδείξει την γενέτειρά του.

Αλλά και πόσες άλλες δωρεές είχε κάνει, και εκτός των Βατίκων που δεν γνωρίζουμε.

Ο Τζίμης χρηματοδότησε ακούραστα και αγόγγυστα για χρόνια, δεκάδες δράσεις της περιοχής.

Για ότι σήμερα τα Βάτικα περηφανεύονται σίγουρα από πίσω το λιθαράκι του, είτε μόνος, είτε μεταξύ άλλων το είχε βάλει ο Τζίμης ο Χαραμής.

Ο αθλητικός σύλλογος Βοιών.

Το Κάστρο της Αγίας Παρασκευής

Το λαογραφικό μουσείο του Παραδεισίου και ο περιβάλλοντας χώρος.

Την Εκκλησία του ΑιΣτράτηγου και τόσα τόσα άλλα.

Την μελέτη για την μαρίνα του Παλαιόκαστρου που δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε.

Επιπλέον, συνέβαλε οικονομικά σε όλες τις δικαστικές παρεμβάσεις συλλόγων και πολιτών για τα αιολικά στον Μαλέα.

Και τόσα άλλα, που διαβάζω στο διαδίκτυο και τελειωμό δεν έχουν.

Αν υπήρχε μια τράπεζα των Βατίκων αυτή σίγουρα θα είχε το όνομα "Τζίμης Χαραμής".

Και αν υπάρχει μια γυναίκα που δεν σε έκανε ποτέ να νοιώθεις άσχημα που ζητούσες χρήματα για το κοινό καλό, αυτή είναι η Έρση.

Πάντα χαμογελαστή, πάντα το ίδιο γενναιόδωρη όπως ο Τζίμης, πάντα πανέμορφη.

Ο Τζίμης δεν ήταν μόνο επιτυχημένος επιχειρηματίας.

Ήταν ένας ρεαλιστής οραματιστής.

Μακάρι να είχαν υλοποιηθεί και τα υπόλοιπα τόσα θαυμαστά, που είχε οραματιστεί για την ιδιαίτερη πατρίδα μας.

Λένε συχνά ότι έναν άνθρωπο τον καθορίζουν τα παιδικά του όνειρα.

Το λοιπόν ο Τζίμης λάτρεψε τα ηλιοτρόπια ως παιδί.

Αυτή είναι μια αγαπημένη ανάμνηση του Τζίμη.

Ενα φτωχό παιδί που αγάπησε τα λουλούδια που ακολουθούν τον ήλιο σε ένα ορεινό χωριό της Λακωνίας, το πανέμορφο Παραδείσι.

Ένα παιδί που μεγάλωσε δύσκολα, έφυγε μετανάστης και κατάφερε να φτιάξει μια τεράστια περιουσία στην μακρινή Αμερική.

Στα χρόνια που ήρθαν τα ηλιοτρόπια χάθηκαν από το Παραδείσι.

Ο Τζίμης όμως δεν τα ξέχασε ποτέ.

Επέστρεψε στην Βαλσαμίνα για να τα ξαναφέρει και για να ξαναδεί τα αηδόνια να τα τσιμπολογούν.

Αποκλείεται ένας τέτοιος Άνθρωπος, να μην βρει τον δρόμο του προς το Θεό και την Αιώνια Αλήθεια.

Καλό σου ταξίδι Τζίμη Χαραμή στο Φως.

Φιλιά στην Χρυσούλα και στην γιαγιά την Κατίνα που σε αγαπούσαν τόσο.

Θα μας λείψεις...